Full text of "RokGazet’ - Numero 07, Kompil Volumo 1 (1995)"

See other formats

Speciala Dosiero 











En marto 1995 aperis la unua 
volumo de Vinilkosmo-Kompii, kom- 
paktadiske (KD) kaj kasede (KS). 

Eurokka ekis en 1988, kaj en 1991 
ĝi iĝis fakasocio de Tutmonda Esperan- 
tista JunularaOrganizaĵo. 

Vinilkosmo estas la diskeldonejo 
de Eurokka, kies celo estas stimuli kaj 
diskonigi bandojn kaj individuojn kiuj 
kantas en esperanto. 

Tiu ĉi eldonejo kaj distribuejo 
kreiĝis en 1990, eldonante sian unuan 
produktajon: disketan kompilaĵon kun 
po du titoloj de Amplifiki kaj la Roz- 
mariaj Beboj. 

Viniikosmo distribuas ankaŭ mem- 
eldonitajn albumojn (KS kaj KD) de es- 
perantistaj bandoj kaj artistoj. 

La celo de Eurokka estas pere de 
Vinilkosmo prezenti la variegecan ga- 
mon de bandoj kaj artistoj kiuj kantas en 
esperanto. 

Vinilkosmo-Kompiie stas kolektaĵo 
kiu ofertas vastan elekton de stiloj por 
prezenti la kulturan riĉecon de esperanto. 

La projekto inkluzivigas du volu- 
mojn, ĉar estis tro da proponoj por unu- 
sola. La dua volumo estas preparata - la 
interesitaj bandoj povos ankoraŭ sendi 
al ni siajn proponojn (kantojn en es- 
peranto), kiujn ni plezure pristudos. 

Eurokka ricevis plurajn subtenojn 
por tiu ĉi projekto, kaj ni volas aparte 
danki FAME-Fondaĵon, SAT-Junul-fa- 
kon, la Primade las Lengas ({Printempo 
de Lingvojl Okcitanistan Festivalon de 
Tuluzo), la Eŭropan Junular-Fondaĵon 
kune kun Tejo, kies fakasocio ni estas, 
kaj Fondaĵon CARSON, kiu subtenas nin 
specife por la dua volumo. 

Tiu ĉi speciala numero de ROK- 
gazet’ akompanas la projekton Vinilkos- 
mo-Kompii Vol. 1 per jena dosiero, kiu 
prezentas ĉiun partoprenintan bandon, 
komplementeal la KD-a libreto, sed kun 
ĝustigoj, aktualigoj, kaj lastminutaj in- 
formoj. Kunestas ankaŭ katalogo kiu 
ofertas la esperantajn produktaĵojn de 
kelkaj el tiuj bandoj. 

Kunlaboris ĉe tiu ĉi dosiero: Rafa 
Blanco, Daniel Svejda, Rikardo Cash, 
Mark Eaton, Louis Rafenomanjato, 
Sylviekaj Floreal Martorell. 

Kiel por la unua volumo, Eurokka 
lanĉas subskribkampanjon por la dua 
volumo de Vinilkosmo-Kompii. 

Por ĉiuj pluaj informoj, sciigoj, aŭ pro- 
ponoj, kontaktu nin ĉe Eurokka. 

- La Eurokka-skipo. 


2 


- ENGLISH - 

Vinilkosmo-Kompii Vo\ume 1 was 
releasedin March 1995, (CD and tape). 

Eurokka vvas born in 1988, and be- 
came a specialized association of Tejo 
(WorldOrganizationof Young Esperan- 
tists) in 1991. 

Vinilkosmo is Eurokka’s recording 
and distributing label, and its goal is to 
promote bands and artists who sing in 
thelnternationalLanguageEsperanto. 

This label was created in 1990 with 
the release of its first product: a compila- 
tion single presenting two Esperanlo 
bands, Amplifiki and La Rozmariaj Be- 
boj, with two titles each. 

Vinilkosmo also distributes albums 
(tapes and CDs) self-produced by other 
Esperanto bands and artists. 

Eurokka means to use Vinilkosmo 
in order to present the diversified range 
of bands and artists who sing in Es- 
peranto. 

Vinilkosmo-Kompii is a collection of- 
feringa varied choice in styles in ontar to 
present Esperanto'scultural wealth. 

Our project includes two volumes, 
since there were too many proposals for 
a single one. The second volume is in 
preparation - there’s still time for inter- 
ested bands to send us their proposals of 
songs in Esperanto, which we’ll be hap- 
py to examine. 

Eurokka has received financial 
support from many individuals and 
foundations, and we’d especially like to 
thank the FAME-Fondaĵo in Germany, 
SAT-Junulfako (World Anationalist 
Youth Association), Prima de las l.engas 
({Spring of Languages}, an Occitanist 
Festival in Toulouse), the European 
Youth Foundation along with Tejo, and 
the Fondaĵo CARSON in Canada that’s 
given particular support for the second 
volume. 

This special number of ROK-gazet' 
accompanies the Vinilkosmo-Kompii 
Vol. 1 booklet, with the following docu- 
ments that present more facts on each of 
the bands in it, with corrections, up- 
dates, and last-minute info, as well as 
vvith our catalog offering some of the 
bands’ Esperanto products. 

This document was made possible 
by the collaboration ol Rafa Blanco, Da- 
nial Svejda, Rikardo Cash, Mark Eaton, 
Louis Rafenomanjato, Sylvie and Florĉal 
Martorell 

As vvith the first volume, Eurokka is 
launching a subscription campaign for 
Vinilkosmo-Kompil Volume 2. 

For all further data, information, or pro- 
posals, get in touch with Eurokka. 

- The F.urokkateam. 


- FRANQ\IS - 

En mars 1995 est paru le premier 
volume de Vinilkosmo-Kompil[CD etK7). 

Eurokka est nee en 1988. A partir 
de 1991, Eurokka devient une associa- 
tion spĉcialisĉe de Tejo (Organisation 
Mondialede la Jeunesse Esperantiste). 

Vinilkosmo est le label d Eurokka 
qui a pour but de promouvoiret diffuser 
les groupes et artistes qui chantent en 
Langue Internationaleesperanto. 

Le label de production et distribu- 
tion Vinilkosmo fut crĉĉ en 1990 avec la 
sortie de sa premiĉre production: une 
compilation single (45 tours, quatre 
titres) avec deux titres d Amplifiki et 
deux titres de La Rozmariaj Beboj. 

Vinilkosmo distribue aussi des al- 
bums (K7 et CD) de groupes et d’artistes 
esperantophonesautoproduits. 

L’objectif d’Eurokka a travers Vi- 
nilkosmo est de prĉsenter une palette 
diversifiĉe de groupes et artistes chan- 
tant en espĉranto. 

Vinilkosmo-Kompii est un recueil 
offrant un choix diversifiĉ de styles afin 
de presenter la richesse culturelle de 
1’esperanto. 

Le projet comporte deux volumes 
parce qu’il y avait trop de propositions 
pour un seul. Le deuxieme volume est en 
preparation - il est encore temps que 
des groupes interessĉs par le projet 
puissent nous faire parvenir leurs 
propositions de titres chantĉs en 
espĉranto, que nous ĉtudierons avec 
plaisir. 

Pour ce projet, Eurokka a obtenu 
quelques soutiens, et tient particu- 
lierement k remercier FAME-Fondaĵo 
(Fondation Allemande d’Espĉranto), 
SAT-Junulfako (Jeunesse de 
l’Association Mondiale Anationale), 
Prima de las Lengas ({Le Printemps des 
Langues} - Festival Occitaniste de 
Toulouse), la Fondation Europĉennede 
la Jeunesse avec le concours de Tejo 
dont nous sommes l'une des branches 
d activitĉs specialisees, et Fondaĵo CAR- 
SON (Fondation Canadienne 
d’Esperanto) qui apporte son soutien en 
particulier pour le deuxieme volume. 

Ce numĉro special de ROK-gazet' 
accompagne le projet Vinilkosmo- 
Kompii Vol. 1 avec le dossier qui suit, 
presentant, en complĉment du livret du 
CD-compilation, chaque groupe y figu- 
rant, avec rectifications, mises a jour, et 
infos de derniere minute, ainsi qu’un 
catalogue proposant les productions en 
espĉranto de quelques uns de ces 
groupes. 

A ce dossier ont collaborĉ: Rafa 
Blanco, Daniel Svejda, Rikardo Cash, 




Mark Eaton, Louis Rafenomanjato, 
Sylvieet Floreal Martorell. 

Comme pour le premier volume, 
Eurokka Iance une souscription pour le 
deincieme volume de Vinilkosmo- 
Kompil’. 

Pour tous renseignements comple- 
mentaires, informations, ou proposi- 
tions, contactezEurokka. 

- L’equiped’Eurokka. 


- ESPANOL - 

En marzo de 1995 aparecio el 
primer volumen del recopilatorio 
Vinilkosmo, en formatos de compacto 
y caset. 

Eurokka comenzo su andadura 
en 1988, y desde 1991 forma parte como 
seccidn de la Asociacidn Mundial de 
Jdvenes Esperantistas(TEJO). 

Vinilkosmo es el sello 
discografico de Eurokka, asociacion 
cuyo objetivo es potenciary dar a cono- 
cer los grupos y bandas que cantan en 
esperanto. 

La casa editora y distribuidora 
se crearon en 1990 mediante el lanza- 
miento de su primer trabajo, un single 
recopilatorio que contenia sendas dos 
canciones de los grupos Amplifiki y 
Rozmariaj Beboj (Les Rosemary’s Ba- 
bies). 

Vinilkosmo asimismo se encar- 
ga de la distribucion de trabajos ( CD y 
CS) autoproducidos por cantantes y 
grupos esperantistas. 

La intencion de Eurokka es 
mostrar la variada gama de bandas y 
artistas que cantan en esperanto. En es- 
te sentido Vinilkosmo es una coleccion 
que permite la divulgacidn de una am- 
plia muestra de diferentes estilos para 
dar a conocer la riquezacultural que se 
articula por medio del esperanto. 

E1 proyecto incluye dos 
volŭmenes debido a la existenciade ex- 
cesivo material para poder publicarlo 
en uno solo. 

E1 segundo volumen se encuen- 
tra en fase de preparacion.Los grupos 
interesados todavia pueden enviarnos 
sus propuestas (canciones en esperan- 
to) para considerar su posible inclusion 
en 61.. 

Eurokka ya ha recibido nu- 
merosos apoyos de cara a la realizacion 
del proyecto.Queremos expresar nue- 
stro especial agradecimiento a la Fun- 
daciŭn I-AME, a la Seccidn Juvenil de 
SAT, al Festival Occitanista de Toulouse La 


prima de las Lengas, a la Fundaciŭn 
F.uropea de la Juventud asi como a 
TEJO, organizacion en la que estamos 
encuadrados y a la Fundacidn Carson, 
cuya colaboracion se concretara en el 
segundovolumen. 

Lste nŭmero especial de Rok- 
Gazet' ana el proyecto Recopilatorio- 
VinilkosmoV ol. 1 por medio de este in- 
forme, que se ocupa de los grupos pre- 
sentes, como complemento al cuad- 
ernillo del compacto, si bien con alguna 
puntualizacion, actucdizacion o infor- 
macion mas reciente. De la misma 
manera se adjunta un catalogo que 
ofrece la producciŭn en esperanto de 
algunos de estos grupos. 

Han colaborado en este in- 
forme: Rikardo Cash, Rafa Blanco, 
Daniel Svejda, Marc Eaton, Louis 
Rafenomanjato. y Sylvie y Florĉal Mar- 
torell. 

A1 igual que para el primer volu- 
men, Eurokka lanza una campana de 
suscripcion para el segundo volumen 
del Recopilatorio- Vinilkosmo. 

En Eurokka quedamos a vues- 
tra disposiciŭn para atender vuestras 
dudas, informaciones, propuestas etc. 

E1 equipo de Eurokka 

DEUTSCH 

Im Marz 1995 ist der erste Teil 
von Vinilkosmo-Kompil’ (CD und Kas- 
sette) erschienen. Eurokka vvurde 1988 
gegrŭndet. Seit 1991 ist Eurokka ein 
Fachverband von TEJO (Welt-Esperan- 
to-Jugend). 

Vinilkosmo ist das Label von Eu- 
rokka und hat zum Ziel Musikgruppen 
und Kŭnsder, die in der internationalen 
Sprache Esperanto singen, bekannt zu 
machen und zu vertreiben. 

Das Produktions- und Vertrieb- 
slabel Vinilkosmo vvurde 1990 anlaKlich 
des Erscheinens seiner ersten Produk- 
tion gegrŭndet: eine Single (45 upm., vi- 
er Stŭcke), mit je zvvei Titeln von Am- 
plifiki und la Rozmariaj Beboj. 

Viniikosmo vertreibt auch Al- 
ben (Kassetten und CDs) die von Es- 
peranto-sprachigen Musikgruppen und 
Kŭnstlern selbst produziert vvurden. 

Das Ziel von Eurokka ist, mittels 
Vinilkosmo eine vielseitige Palette von 
Musikgruppen und Kŭnstlern, die in Es- 
peranto singen, zu prasentieren. 

Vinilkosmo-Kompil’ ist eine 
Sammlung, die verschiedene Stilrich- 
tungen umfaBt, um so den kulturellen 
Reichtum von Esperanto darzustellen. 


Das Projekt besteht aus zwei 
TeUen, da das Angebot zu groft fŭr nur 
einen Teil vvar. Der zvveite Teil befindet 
sich in Vorbereitung - noch besteht die 
Moglichkeit fŭr am Projekt interessierte 
Musikgruppen uns ihre Vorschlage (in 
Esperanto gesungene Musikstŭcke) 
zukommen zu lassen, die vvir dann be- 
gut- achtenvvŭrden. 

Fŭr dieses Projekt erhielt Eu- 
rokka Unterstŭtzung von verschiede- 
nen Seiten, und mochte besonders 
danken der FAME-Stiftung (Deutsche 
Stiftung fŭr Esperanto), SAT-Junulfako 
(Jugend- abteilung des Welt-Arbeiter- 
Esperan- to-Bunds), Prima de las 
Lengas (der Frŭhling der Sprachen - 
okzitanisches Festival von Toulouse), 
dem Europa-ischen Jugend-Fonds 
unter Mithilfe von TEJO, und der Car- 
son-Stiftung (Kanadische Stiftung fŭr 
Esperanto), die insbesondere den 
zvveiten Teil unterstŭtzt. 

Diese Sonderausgabe von Rok- 
Gazet' vervollstandigt das Projekt 
Vinilkosmo-Kompil’ Teil 1 mit dem 
nachfolgenden Dossier, in dem, 
zusatzlich zum CD-Begleitheft, jede 
teilnehmende Musikgruppe vorgestellt 
vvird (mit Korrekturen, Aktualisierungen 
und Informationen in letzter Minute), 
und indem sich auch ein Katalog 
befindet von Produktionen in Esperan- 
to einiger dieser Gruppen. 

An diesem Dossier haben mit- 
gearbeitet: Rikardo Cash, Rafa Blanco, 
Daniel Svejda, Marc Eaton, Louis 
Rafenomanjato, sylvie und Florĉal 
Martorell. 

Genauso vvie fŭr den ersten Teil, 
nimmt Eurokka nun Vorbestellungen 
gegen Subskriptionspreisfŭr den zvveit- 
en Teil von Vinilkosmo-KompiVan. Fŭr 
vveitergehende Auskŭnfte, Informatio- 
nen oder Vorschlage, nehme man Kon- 
takt auf mit Eurokka. 






1. Tomart kaj A/ataŝa 


Kontakto: - ENGLISH - — FRANQ\IS - 

p/a Vadim AZBEL 


Hyppingeplan22 N.B. 

SE-16362 SPANGA 
Svedio/Sweden/Su£de/ 
Suecia/Schweden 
Tel. +46 (8) 761.13.94 

ĵomart Amzeev kaj Nataŝa GerlaH 

kantas duope depost 1988. Antaŭe, 
ĵomart ludis en rusa esperantista 
rokbando Kredo, kiun li kreis en 1983. 

Ilia unua publika prezentiĝo 
okazis en Samarkando (Uzbekistano) 
dum esperanta renkontiĝo en 1988. 
Poste, multaj aliaj spektakloj okaze de 
festivaloj, renkontiĝoj, kongresoj, kon- 
certoj, ktp, ebligis al ili trakanti eks- 
Sovetion. 

La Internacia Junulara Semajno 

en 1989 en Hungario vidis ilian unuan 
eksterlandan koncerton. Postsekvis la 
Tria Kultura Esperanto-Festivalo en 
Svedio kaj la Internacia Seminario en 
Germanio en 1990, la Internacia 
Junulara Kongreso en Svedio kaj la 
Universala Kongreso en Norvegio en 
1991, la Kvara KEF en Danio en 1993, ktp. 

Deposte, la duopo produktis tri 
kasedalbumojn kaj unu disketon (vidu 
la detalojn de la diskaro en la KD- 
libreto). 

ĵomart kaj Nataŝa (la «Kazaĥaj 
Trobadoroj») provas esti aŭtentaj en 
siaj kantoj kaj koncertoj, kiel eble plej 
proksimaj de la publiko, kaj dialoge ko- 
munikikun ĝi. 

En 1990, la duopo elmigris al 
Stokholmo. Svedio, kie ili dume loĝas. 

Ilia celo estas verki, komponi, kaj 
produkti kiel eble plej ofte. Ilia titolo en 
la kompilaĵo estas «Papago», kiu rakon 
tas pri homoj kiuj vivas ripetante tion 
kion diras kaj pensas la aliaj. 


ĵomart Amzeev and Nataŝa Ger- 
laK have been singing in duo since 
1988. PreviousIy, ĵomart played in the 
Russian Esperantist rock band Kredo, 
that hesetup in 1983. 

Their first public appearance was 
in Samarkand (Uzbekistan) at an Es- 
peranto meeting in 1988. Many following 
performances in other festivals, meet- 
ings, congresses, concerts, etc., allowed 
them to travel all over the ex-USSR. 

The International Esperanto 
Youth Week in Hungary in 1989 was 
their first concert abroad. There fol- 
lowed the Third Cultural Esperanto 
Festival in Sweden and the Internatio- 
nal Esperanto Winter Youth Seminar 
in Germany in 1990, the International 
Esperanto Youth Congress in Sweden 
and the llniveral F.speranto Congress 
in Norway in 1991, the Fourth Cultural 
EsperantoFestivalin Denmarkin 1993, 
etc. 

Since then, the duo has released 
three cassettes and a single (see the de- 
tails in the CD booklet discography). 

ĵomart and Nataŝa (the «Kazakh 
Troubadours») try to be as authenticas 
possible in their songs and concerts, 
and to get as close as possible to their 
public by directly dialoguing with 
them. 

In 1990 the duo emmigrated to 
Stockholm (Sweden), where they still 
reside. 

Their goal is to write, composc, 
and produceas often as possiblc 1'heii 
tille in the compilation is «1'npngo 
IParrot}, which tells of people who llve 
by rcpeatingwhat otherssav Ihe llilnk 


ĵomart Amzeev et Nataŝa Gerlah 

chantent en duo depuis 1988. Aupara- 
vant, ĵomart jouait dans le groupe rock 
russe espĉrantophone Kredo, qu’ii a 
monteen 1983. 

La premifere presentation en pu- 
blic du duo eut lieu a Samarkand 
(Ouzbekistan) lors d’une rencontre 
d’esperanto en 1988. Aprĉs cette date, 
beaucoup d’autres spectacles a 
1’occasion de festivals, rencontres, con- 
gres, concerts, etc., leur ont permis de 
sillonner l’ex-URSS. 

La Semaine Internationale de la 
Jeunesse Espĉrantophone de 1989 en 
Hongrie fut leur premier concert a 
1’ĉtranger. Puis suivirent le Troisiĉme 
Festival Culturel d'Esperanto en Suĉde 
et le Sĉminaire International en Alle- 
magne en 1990, le Congr&s Interna- 
tional de la Jeunesse Espĉrantophone 
en Su^de et le Congr&s Universel 
d’Espĉranto en Norvege en 1991, le 
Quatrieme Festival Culturel au Dane- 
marken 1993, etc. 

Depuis, le duo a produit trois al- 
bums-cassettes et un 45-tours (voir 
dĉtails de la discographie dans le livret 
duCD). 

ĵomart et Nataŝa (les «Trou- 
hudours du Kazakstan») dans leurs 
chansons et concerts essaient d’etre au- 
thentlques, le plus proche possible du 
ptihlli. el de communiquer en dialo- 
gant Hveclul. 

I ii 1990, le duo s'exile a Stock- 
liolm (Siuhle), oŭ depuisil demeure. 

l etir objectif est d’6crire, compo- 
sei, ei se produire le plus souvent pos- 
•tllile Letu titre sur la compilation 
*t Itttltule «Papago» {Le perroquet}, 
1’hlHloliede gens qui vivent en rĉpĉtant 
t e (|iiedlsentet pensentles autres. 


4 





— ESPANOL - 

ĵomarl Amzeev y Nataŝa Gerlali 

cantan juntos desde 1988. Anterior- 
mente ĵomart actuabaen el grupo rock 
esperantista Kredo,que el mismo cre6 
en 1983. 

Su primera actuacion tuvo lugar 
en Samarkanda(lJzbekistdn) con mo- 
tivo de un encuentro esperantista en 
1988. Posteriormente han recorrido la 
antigua Uni6n Soviĉtica merced a los 
festivales, congresos, jornadas, concier- 
tos etc. en que han presentado sus 
recitales. 

La Semana Internacional de la 
Juventud en Hungria enl989 fue el 
marco de su primera actuacion en el ex- 
tranjero. A 6sta siguieron su partici- 
pacion en el tercer Festival de Cultura 
Esperantista (KEF) en Suecia y en el 
Seminario Internacional de Alemania 
en 1990, el Congreso Internacional Ju- 
venil en Suecia y Congreso Universal 
en Noruega en 1991, asi como en la 
cuarta edici6n de KEF, en Copenhague 
1993 etc. 

Este dŭo ha producido tres 
dlbumes en caset y un single (consŭl- 
tese los detalles en la discografia del 
cuademillodel compacto). 


ĵomart y Nataŝa (los trovadores 
del Kazakistan) intentan ser autenticos 
en sus canciones y recitales, cercanos y 
comunicativospara con el pŭblico. 

En 1990 se exiliaron en Esto- 
colmo, ciudad en la que residen desde 
entonces. 

Su objetivo es escribir, com- 
poner y producir de la manera mas 
continuada posible. Su trabajo en esta 
recopilaci6n es "Papago" (E1 Papagayo), 
cuyo tema son las personas que viven 
repitiendo lo que dicen y piensan los 
demas. 

- DEUTSCH - 

ĵomart Amzejev und Nataŝa 
Gerlach singen seit 1988 als Duo. Davor 
spielte ĵomart in der russischen Espe- 
ranto-sprachigen Rockgruppe Kredo, 
die er 1983grundete. 

Die erste offentliche Vorstellung 
als Duo fand in Samarkand (Uzbe 
kistan) statt, anlafilich eines Esperanto- 
Treffens in 1988. Seitdem haben viele 
andere Auftritte auf Festivals, Treffen, 
Kongressen, Konzerten usw. ihnen er- 
laubt die ehemalige Sowjetunion zu 
durchstreifen. 

Auf der IJS (Intemationale Woche der 


jungen Esperantisten) 1989 in Ungarn 
war ihr erstes Konzert im Ausland. Da- 
rauf folgten das KEF-3 (Esperanto- 
Kultur-Festival) in Schweden und das 
IS (Internationales Seminar) 1990 in 
Deutschland, der IJK (WeltkongreR der 
jungen Esperantisten) 1991 in Schwe- 
den und der UK (F.speranto-Welt- 
kongreft) in Nonvegen 1991, das KEF-4 
in Danemark 1993, usw. 

Seitdem hat das Duo drei Alben 
auf Kassette und eine Single produziert 
(fŭr Details, vgl. die Diskographie im 
CD-Begleitheft). 

ĵomart und Nataŝa (die 
Troubadoureaus Kasachstan) probieren 
in ihren Liedern und Konzerten 
wahrhaftigzu sein, so nah am Publikum 
wie mŭglich, und mit dem Publikum zu 
kommunizierenund in Dialogzu treten. 
Das Duo begibt sich 1990 ins F.xil nach 
Stockholm (Schweden), wo es seitdem 
verbleibt. 

Ihr Ziel ist es, zu schreiben, kom- 
ponieren und so haufig wie moglich 
aufzutreten. Der Titel in der Sammlung 
heiRt "Papago" ("der Papagei") und 
handelt von Menschen die leben, indem 
sie alles wiederholen was andere sagen 
und denken. 






2.7acques 



Kontakto: 

JacquesYVART 
25 marchĉaux Fromages 
FR-59380 BERGUES 
Francio/France/Francia/Frankreich 
Tel. +33 28.68.11.28 

Aŭtoro, komponisto, kaj keuitisto, li 
depost pli ol tridek jaroj kantas tra la 
mondo pacon, fratecon, la maron, ktp. 

Lia «baptopatro» estis Georges 
Brassens, fama franca kanzonisto. 

Liaj spektakloj ofertas momente- 
gojn de emocio kaj humanismo. Lia 
voĉo, basa kaj ruĝfere brula, kuras de 
kantado al deklamado, donas potencon 
kaj poeziecon al la vortoj de francaj poe- 
toj kiaj Brassens, ĥiono, Ferrĉ...). 

U instruis la historion de la Franca 
Kantarto en usonaj universitatoj, kaj ii 
partoprenis la kreon de la esperanta 
grupo de la regiono de Dunkerque. 

Bonjour la Paix (Bonan tagon, 
paco} estas la titolo de spektaklo 
surscenigita fare de Zo. Ĝi estas spektak- 
lo kontraŭ suferadon kaj militon, kiujn li 
volus kateni. 

Jacqucs Yvart registris dudekon da 
albumoj, el kiuj Citoyen du monde 
{Mondcivitano} kaj Bonjour la paix, kiu 
aperis en 1992. En ĝi aperis lia unua 
kanto en esperanto, «Ah, am’ por la 
am’», adaptiĝo de Nanne Kalma de Kajto. 

La titolo «Mia Tero» troviĝas en 
Vinilkosmo-Kompil'kun permeso de la 
produktinto kaj eldoninto, diskeldonejo 
Masq. Teksto de Jacques Yvart, muziko 
de Nicolas Carr, kaj esperanta traduko 
de R. Cash. 

- ENGLISH - 

Author, composer, interpreter, he’s 
been singing about peace, brotherhood, 
and the sea throughout the world for 
more than thirty years. 

His «godfather» was famous French 
singer Georges Brassens. 


His shows offer great moments of 
emotion and humanism. His bass voice 
is like red-hot iron, shifting from song to 
declamation, giving power and poetry to 
the words of such French poets as 
Brassens, Giono, Ferrĉ...). 

He taught the history of the French 
Song in American universities, and he 
took part in the creation of the 
Dunkerque region’s Esperanto club. 

Bonjourla Paix {Hello, Peace} is the 
tide of his show, directed by Zo. Its theme 
is against suffering and war, which he 
dreams of getting rid of. 

Jacques Yvart has recorded a score 
of albums, of which Citoyen du mortde 
{World Citizen} and Bonjour la paix, 
which was released in 1992. It presents 
his first title in Esperanto, «Ah, am’ por 
la am’», an adaptation by Nanne Kalma 
of Kajto. 

The title «Mia Tero» {My Earth} is 
reproduced in the compilationthanks to 
the authorization of production and 
editing label Masq. The words are by 
Jacques YVART, the music by Nicolas 
CARR, and the Esperanto translation by 
R. Cash. 

- FRANQ\IS - 

Auteur, compositeur, et interprete, 
il chante a travers le monde, depuis plus 
de trente ans, la paix, la fratemite, la 
mer, etc. 

Jacqucs Yvart a eu pour «parrain» 
Georges Brassens. 

Ses spectacles offrent de grands 
moments d’ĉmotion et d’humanisme. 
Sa voix grave et brŭlante comme fer, 
courant entre le chant et la dĉclamation, 
donne la puissance et la poesie du verbe 
(celui de Brassens, Giono, Ferrĉ...). 

11 a enseigne 1’histoire de la Chan- 
son Fran^aise dans les universitĉs 
americaines, et a participĉ h la creation 
du groupe esperantiste de la region de 
Dunkerque. 


Bonjour la paix est le titre d’un 
spectacle mis en scene par Zo. Un spec- 
tacle contre la souffrance et la guerre 
qu’il envoie au pilori. 

Jacques Yvart a enregistre une 
vingtaine d’albums dont Citoyen du 
monde et Bonjour la paix, qui est paru 
en 1992. Ce dernier prĉsente son pre- 
mier titre en esperanto, «Ah, am’ por la 
am’», une adaptation de Nanne Kalma 
de Kajto. 

Le titre «Mia Tero» {Ma Terre} fi- 
gure sur Vinilkosmo-KompU”Vo\. 1 avec 
1’autorisation du label de productions et 
editions musicales Masq. Texte de 
JacquesYvart, musiquede NicolasCarr, 
et traduction en esperantode R. Cash. 

- ESPANOL - 

Autor, compositor e interprete J. 
Yvart desde hace mas de treinta anos 
canta a traves del mundo a la paz, la 
fraternidad, el mar etc. 

E1 famoso cantatutor George 
Brassens fue su padrino. 

Sus espectaculos ofrecen gran- 
des momentos de emocidn y hu- 
manidad. Su voz grave y ardiente como 
el hierro, que oscila entre el canto y la 
declamacion, dota de fuerza y lirismo a 
las letras (de Brassens, Giono, Ferrĉ...). 

Profesor de historia de la Can- 
cion Francesa en universidades de 
EEUU ha participado en la creacion del 
grupo esperantista de la reĝiĉn de 
Dunkerque. 

Bonjour la Paix ( Buenos dias, 
Paz) es el titulo de un espect/iculo contra 
la guerra y el sufrimiento puesto en es- 
cena por Zo. 

Jacques Yvart ha grabado una 
veintena de albumes, a los que perten- 
ecen entre otros Citoyen du monde 
(Ciudadano del mundo) y Bonjour la 
Paix, publicado en 1992, donde aparece 
su primera cancion en esperanto, Ah, 
am' por la am‘( Amor para el amor), 







adaptacion de Nanne Kalma del grupo 
Kajto. 

La cancion "Mia Tero" (MI 
Tierra) figura en Vinilkosmo con la au- 
torizacidn de la productora y editora 
discogrdfica "Masq”. EI texto es de 

jacques. Yvart. la mŭsica de Nicolas 
Carr y la traduccion al esperanto de 

RikardoCash. 

- DEUTSCH - 

Er ist Autor, Komponist, Inter- 
pret, und er singt in den ganzen Welt, 
seit mehr als dreissig Jahren, ŭber 
Frieden, Brŭderlichkeit.das Meer, usw. 

Der "Pate” von Yvart war 
Georges Brassens. 


Seine Auftritte bieten groBartige 
Momente von Gefŭhl und Humanis- 
mus. Seine tiefe und rotglŭhende Stim- 
me, die sich zwischen Gesang und 
Deklamation bewegt, gibt den Worten 
die Kraft und die Poesie (von Brassens, 
Giono, Ferrĉ...). 

Er unterrichtet die Geschichte 
des franzosischen Liedes an 
amerikanischen Universitaten, und hat 
bei der Grŭndung der Esperanto- 
Gruppe der Region Dunkerque mit- 
gewirkt. 

"Bonjour la paix" ("Guten Tag, 
Friede") ist der Titel einer Auffŭhrung 
die von Zo inszeniertwurde. Es handelt 
sich um ein Program gegen das Leiden 
und den Krieg, die an den Pranger 


gestellt werden. 

Jacques Yvart hat ungefahr 
zwanzig Alben aufgenommen, worunter 
"Citoyen du monde" ("Weltbtirger"), 
"Bonjour la paix", das 1992 erschienen 
ist. Hierauf befindet sich sein ersterTi- 
tel in Esperanto, "Ah, am’ por la am’ ", 
eine Bearbeitungvon Nanne Kalma von 
Kajto. 

Der Titel "Mia tero" ("Meine 
Erde") befindetsich auf der Vinilkosmo- 
Kompil' mit der Erlaubnis des Produk 
tionslabels und des Musikverlags 
"Masq". DerText ist von Jacques Yvart. 
die Musik von NicolasCarr, und dic F.s 
peranto-Obersetzung von Ricartlo 
Cash. 


o7 


Kontakto: 

p/a Ankie VAN DER MEER 
Oudeweg97 

NL-9201 EK DRACHTEN 

Nederlando/theNetherlands/ 
Pays- Bas/ Paises Bajos/Niederland 
Tel. +31 (5120)300.48 

Depost 1985. NanneKalma. Marita 
kruijswijk. Ankie van der Meer, kaj 
Marian Nesse ludas kune en pluraj folk- 
bandoj. 

Marita kaj Marian studis mu- 
zikologion en Amsterdamo. En 1976 ili 
kreis, kun aliaj muzikistoj, Ia bandon De 
Perelaar (folkloro de Nederlando kun 
dancoj). De Perelaar registris plurajn 
diskojn. Ui ludas ankaŭ duope en 
kabareda spektaklo nomita Dames 
Dubbel. 

Nanne estas instruisto pri gitaro en 
muziklernejo en Drachten. Depost 1975 
li ludis gravan rolon en la konata frisa 
folkbando Irolt, kun kiu ii registris sep 
diskojn kies muzikon li komponis. Nan- 
ne ŝategas antikvajn velboatojn kaj kan- 
tojn pri maro kaj veloj, kiujn li interpre- 
tas en la markantbandoLiereliet. 

Ankie kantis kaj ludis en malsamaj 
folkbandoj, inter alie Irolt kaj De Pere- 
laar, kie ŝi renkontis la aliajn. ŝi parto- 
prenis ankaŭ en la bando Liereliet. ŝi 
estas instruistino pri la franca kaj la 
angla, kaj tre interesiĝaspri lingvoj. 

Aktuale, tiuj ĉi kvar gemuzikistoj 
kunludas en tri malsamaj bandoj, ĉiu 
kun propra kantaro: Kajto (nur en es- 
peranto), Kat yn ’t Seil, kaj Rinnenste 
Buiten Danshand. 

Fine de 1987, post turneo de Kat yn 
’t Seil en Hungario, ili havis komunikajn 
problemojn, malgraŭ scipovo de la 
angla, la franca, kaj la germana. Tial 
Ankie ekhavis la ideon resludi esperan- 
ton, je kio ŝi jam iniciiĝis dank’ al Jaap 
Duijs, ŝia gimnazia instruisto pri la 
franca. Tiel Kat yn ’t Seil ekhavis espe- 
rantan kantaron kaj alinomiĝis Kajto 
por sia unua koncerto antaŭ esperan- 
tista publiko en Paska Renkontiĝo en 
Nederlandoen 1988. 

Kajto ofte spektaklas kadre de tur- 
neoj organizitaj de esperantistoj tra tuta 
Eŭropo, kaj tial ĝi estas la hodiaŭ plej 
konata esperanta bando. 

Depost sia kreiĝo, Kajto registris tri 
albumojn (KD kaj KS, vidu diskaron sur 
la KD-libreto), kaj ankaŭ eldonis libron 
kiu kolektas ĉiujn iliajn tekstojn verki- 
tajn aŭ adaptitajncn esperanto. 

Ankaŭ Kat yn ’t Seil registris tri al- 
bumojn en la frisa kaj la nederlanda. 

Sur la kompilaĵa titolo, «Ansero - 
vanelo», invitita muzikistoTseard Nauta 
ludaskontrabason. 

8 



- ENGLISH - - FRANQMS 


Nanne Kalma, Marita Kruijswijk, 
Ankie van der Meer, and Marian Nesse 

have sung together in different folk 
bandssince 1985. 

Marita and Marian studied musi- 
cology in Amsterdam. In 1976 they and 
other musicians created the band De 
Perelaar. which presents the folklore of 
the Netherlands with danses. De Pere- 
laar has recorded several records. They 
also play duo in a cabaret show called 
Dames Duhhel. 

Nanne is a guitar teacher in a music 
school in Drachten. Since 1975 he’s 
played an important role in the well- 
known Frisian folk band Irolt, with 
which he’s recorded seven LPs, as well 
as composing the music. Nanne greatly 
likes old sailing boats and seamen's 
songs, which he interprets with the band 
Liereliet. 

Ankie has sung and played in dif- 
ferent folk bands, among them Irolt and 
De Perelaar, vvhere she met the others. 
She also plays with the band Liereliet. 
She teaches French and English, and is 
greatly interested in languages. 

At present, these four musicians 
play in three different bands, each with 
its ovvn retertory: Kajto (only in Es- 
peranto), Kat yn ’t Seil, and Binnenste 
Buiten Dansband. 

In 1987, after a tour with Kat yn ’t 
Seil in Hungary, dispite their knovving 
English, French, and German, they had 
problems communicating. Ankie then 
had the idea to start up her Esperanto 
studies again, which she d leamed with 
her secondary school French teacher, 
Jaap DUIJS. In this way, Kat yn ’t Seil ac- 
quired an Esperanto retertory and took 
the name Kajto (rhymes with |my toe|, 
and means IKite}) for their First concert 
with an Esperanto public during the 
SpringEsperantoMeetingin the Nether- 
landsin 1988. 

Kajto often goes on tours organized 
by Esperantists all over Europe, and 
that’s why they're the best known Es- 
peranto band today. 

So far, Kajto has recorded three al- 
bums (see the CD booklet discography), 
and has also published a book of all their 
texts written or adapted in Esperanto. 

Kat yn ’t Seil has also recorded 
three albums in Frisian and Dutch. 

There was a guesl musician on the 
title appearing in the compilation 
«Ansero - vanelo» IGoose - Plover}: 
Tseard NAUTA plaving the contrabass. 


Depuis 1985, Nanne Kalma, Marita 
Kruijsvvijk, Ankie van der Meer, et Ma- 
rian Nesse jouent ensemble dans 
plusieurs groupes folk. 

Marita et Marian ont etudie la mu- 
sicologie a Amsterdam. En 1976, elles 
ont cree, avec dautres musiciens, le 
groupe De Perelaar (ancien folklore des 
Pays-Bas avec danses). De Perelaar a 
enregistre plusieurs disques. Elles jouent 
aussi en duo un spectaclecabaret sous le 
nom de Dames Dubbel. 

Nanne est professeur de guitare 
dans une ecole de musique a Drachten. 
Depuis 1975, il a joue un rolc important 
dans le groupe folk frison de renom 
Irolt, avec lequel il a enregistre sept al- 
bums LP pour lesquels il a composĉ la 
musique. Nanne a un grand amour pour 
les anciens bateaux a voile et les chan- 
sons qui ont pour thĉme la mer et la 
voile, qu’il intreprete dans le groupe de 
chants marins Liereliet. 

Ankie a chantĉ et jouĉ dans differents 
groupes folk, entre autres Irolt et De 
Pereiaar, oŭ elle a rencontre les autres. 
Elle participe aussi au groupe Liereliet. 
Ankie est professeur de fran^ais et 
danglais, et est trĉs interessee par les 
langues. 

Aujourd’hui, ces quatre musiciens 
jouent ensemble dans trois formations 
diffĉrentes, avec chacun son rĉpertoire 
propre: Kajto (uniquement en espĉ- 
ranto), Kat yn ’t Seil, et Binnenste 
Buiten Dansband. 

Fin 1987, aprĉs une tournĉe en 
Hongrie, les Kat yn ’t Seil eurent des 
problemes de communication, malgrĉ 
leur connaissance de 1’anglais, du 
frangais, et de 1’allemand. Alors vinl 
1’idĉe & Ankie de se remettre h 
1’espĉranto auquel 1’avait initiĉ Jaap 
Duijs, son professeur de frangais au 
lycĉe. C’est ainsi que Kat yn ’t Seil s’est 
constituĉun rĉpertoireen espĉrantoet a 
pris le nom de Kajto (prononcer [kai-to|, 
lcerf-volant}) pour leur premier concert 
devant un public espĉrantophone lors 
de la rencontre de paque de 1988 aux 
Pays-Bas. 

Kajto se produit souvent dans le 
cadre de tournĉes organisĉes par des 
espĉrantistesdans toute 1’Europe, ce qui 
en fait aujourd’hui le groupe chantant 
en espĉranto le plus renommĉ. 

Depuis sa crĉation, Kajto a enre- 
gistrĉ trois albums (CD et K7, voir 
discographie sur le livret du CD), ainsi 
qu’un livre recueillant tous leurs textes 
ecrits ou adaptĉs en esperanto. 

Kat yn ’t Seil de son cotĉ a aussi en- 
registrĉ trois albums (CD et K7) en frison 
et en nĉerlandais. 

Sur le titre de la compilation, 
«Ansero - vanelo» |Oie - vanneau), joue 
un musicien invitĉ: Tseard Nauta a la 
contrebasse. 



ESPANOL 


Desde 1985 Nanne Kalma, 
Marita Kruijswijk, Ankie Van Der Meer 
y Marian Nesse tocan juntos en distin- 
tos grupos de folk. 

Marita y Marian estudiaron mu- 
sicologia en Amsterdam. En 1976 
crearon junto con otros mŭsicos el 
grupo De Perelaar (folklore y danzas 
hoiandesas). De Perelaar grabŭ nu- 
merosos discos. Asimismo ambas 
actŭan como dŭo en el espectŭculo de 
cabaret Dames Dubbel. 

Nanne es profesor de guitarra 
en la escuela de mŭsica de Drachten. 
Desde 1975 desempeno un papel fun- 
damental en el popular grupo de foik 
frisŭn Irolt, con quien grabo siete discos 
cuya mŭsica ŭl mismo compuso. Nanne 
es un apasionado de los viejos veleros y 
canciones de mar que interpreta en el 
grupo Liereliet. 

Ankie ha cantado y tocado en 
distintos grupos de folk, entre otros Irolt 
y De Perelaar, donde conociŭ a los 
demas miembros de Kajto. Formo parte 
de Liereliet. Es profesora de ingles y 
francĉs y gran apasionada de los idio- 
mas. 

Actualmente estos cuatro mŭsi- 
cos tocan juntos en tres formaciones 
distintas, cada una con repertorio pro- 
pio: Kajto (sŭlo en esperanto), Kat yn 't 
Seil y BinnensteBuiten Dansband. 

A ftnales de 1987, despuŭs de 
una gira de Kat yn 't Seil por Hungria, 
conscientes de los problemas comu- 
nicativos a pesar de su conocimiento 
del francŭs, ingles y aleman Ankie re- 
toma la idea de aprender esperanto, en 
el que se habia iniciado de la mano de 
Jaap Duijs, su profesor de francŭs. Asi, 
Kat yn 't Seil empezŭ a formar un reper- 
torio en esperanto y con el sobrenom- 
bre de Kajto dieron su primer concierto 
ante pŭblico esperantista en el encuen- 
tro de pascuade Holandaen 1988. 

Kajto ofrece recitales con asi- 
duidad en el marco de las giras organi- 
zadas por esperantistas a traves de toda 
Europa, tratandose del grupo en es- 
peranto mas conocido actualmente. 

Desde sus comienzos Kajto ha 
grabado tres ŭlbumes( CD y CS, con- 
sŭltese la discografia en el cuadernillo 
del compacto), editando un libro que 
recopila todos sus textos originales o 
traducidos en esperanto. 

Hay que senalar a su vez que 
Kat yn 't Seil ha grabado tres dlbumes 
en frisŭn y holandŭs. 

En la canciŭn del recopilatorio 
"Ansero vanelo”, el mŭsico invitado 
Tseard Nauta toca el contrabajo. 



- DEUTSCH - "Kat yn 't Seil" und "Binnenste Buiten 

Dansband". 

Seit 1985 spielen Nanne Kalma, F.nde 1987, wMhrend einer Tour- 

Marita Kruiswijk, Ankie van der Meer nee von Kat yn 't Seil" in Ungarn, hat- 
und Marian Nesse zusammen in ver- ten sie Kommunikationsprobleme.trotz 
schiedenenFolk-Gruppen. ihrer Kenntnisvon Englisch, Franzosisch 

Marita und Marian studierten in und Deutsch. Dadurch bekam Ankie die 
Anisterdam Musikwissenschaft. 1976 Idee, sich wieder mit Esperanto zu 
grŭn deten sie, zusammen mit anderen beschiiftigen, mit dem sie durch )aap 
Musikern, die Gruppe "De Perelaar" (al- Duys, ihrem Franzosischlehrerim Gym- 
te Folklore und Tanze aus den Nieder- nasium, in Kontakt gebracht worden 
landen). De Perelaar nahm mehrere war. Daraufhin hat "Kat yn 't Seil" sich 
Schallplatten auf. Die beiden spielen ein Esperanto-Repertoireerarbeitet und 
auch als Duo und treten mit einer Ka- den Namen "Kajto" ("Spielzeug- 
baret-Vorstellung unter den Namen Drachen”) angenommen - fŭr ihr erstes 

"Dames Dubbel" ("Damen-Doppel") auf. Konzert vor einem Ksperanto-sprachi- 
Nanne ist Gitarren-Lehreran ein- g en Publikum, anlafŝlich des Oster- 
er Musikschule in Drachten. Seit 1975 Treffens 1988 in den Niederlanden. 
spielt er eine wichtigen Rolle in der Kajto tritt hiiufig im Rahmen von 

renomierten Friesischen Folk-Gruppe Tourneen auf, die durch Esperanto- 
TroIt”,mitderersiebenLPsaufgenom- Sprecher in ganz Europa organisiert 
men hat, fŭr welche er die Musik kom- werden, wodurch sie heute zur renom- 
ponierte. Nanne fŭhlt eine groSe Liebe miertesten in Esperanto singenden 
fŭr alte Segelschiffe und fŭr Lieder die Gruppegewordensind. 
das Meer und das Segeln zum Thema Seit der Grŭndung hat Kajto drei 

haben, welche er auch mit der See- Alben (CD und Kassette, siehe Discogra- 
mannslieder-Gruppe"Liereliet"singt. phie im CD-Begleitheft) aufgenommen, 
Ankie sang und spielte in ver- sowie ein Buch herausgegeben, in dem 
schiedenen Folk-Gruppen, unter an- alle ihre Original-Texte und Oberset- 
derem "Irolt" und "De Perelaar" (wo sie zungen ins Esperantogesammeltsind. 
Nanne, Marita und Marian kennenlern- "Kat yn 't Seil" seinerseits hat 

te). Sie nimmt auch an der Gruppe auch drei Alben (CD und Kassette) auf 
"Liereliet" teil. Ankie ist Lehrerin fŭr Friesisch und Niederlandisch aufge- 
Franzosisch und Englisch und ist sehr an nommen. 

Spracheninteressiert. Auf dem Titel der Kompilation 

Heute spielen diese vier Musiker "Ansero-Vanelo" ("Gans-Kiebitz") splelt 
zusammen in drei verschiedenen Grup- ehi Gastmusiker mit: Tseard Nauta am 
pierungen, jede mit ihrem eigenen Kontrabafi. 

Repertoire: "Kajto" (allein in Esperanto), 





4. F\ avio F( 


onseca 


Kontakto: 

Flavio FONSECA 
Caixa postal 3532 
BR-70084.970BRASfLIADF 
Brazilo/Brazil/Brĉsil/Brasil/Brasilien 

Flavio estas juna muzikisto kun 
jam grava arta kariero. Post longaj 
muzikstudoj li akiris solidan bazon por 
komponi, aranĝi, kaj orkestradi. 

Depost 1978 li ludis por nombraj 
bandoj kaj gekantistoj, jen sur scenejo 
jen en studio, kaj komponis muzikaĵojn 
porteatraĵoj.ktp. 

Li ne muzikas nur por aliaj. Depost 
1983 li faras proprajn komponaĵojn, kaj 
eldonissian unuan disketonen la portu- 
gala. 

Dume, Fldvio malkovris esperan- 
ton, kiun li tre rapide regis. En 1985 
aperis lia unua esperantadisketo. 

Lia muziko estas saturita de la nova 
generacio de brazilaj komponistoj kiuj 
inspiriĝasde la ritmaj radikoj de la diver- 
saj brazilaj regionaj. La kuniĝo de klasika 
tnuziko, eksperimentamuziko, kaj bosa- 
ĵazo brazil-etose ĉarmigas kaj varmigas 
liajn komponaĵojn. 

En 1989, Fldvio produktis diskegon, 
Luz do ar, kun unu kanto en esperanto, 
kaj en 1990, helpede Brazila Esperanto- 
Ligo, eldoniĝisĝia esperantaversio, Aer- 
lumo. Li faris ankaŭ la aranĝojn por la 
albumo de Aaron Koenig de Berlino, 
Aaron brazilumasesperante. 

La ĉikompilaĵa kanto «Babelturo» 
estis premiita en Belartaj Konkursoj de 
UEA en 1993. Li verkis ĝin okaze de la 
preterflugode Haleja Kometo. 


- ENGLISH - 

Fldvio is a young musician who al- 
ready has an important musical career. 
After long musical studies, he’s acquired 
a solid basis for composing, arrange- 
ments, and orchestrations. 

Starting in 1978, he played with nu- 
merous bands and artists, on stage and 
in studio, and has composed the music 
for plays, etc. 

He doesn’t only play for others. As 
of 1983 he’s made his own composi- 
tions, and released his first single in Por- 
tuguese. 

Meanwhile, Fldvlo discovered Es- 
peranto, wtiich he mastered very quickly. 
In 1985 his first Esperanto single was 
released. 

His music is steeped in the new 
generation of Brazilian composers 
who’re inspired by the rhythmic roots of 
the various Brazilian regions. The mixing 
of classical music, experimental music, 
and bossa jazz gives his compositions 
Brazilian charm and warmth. 

In 1989 Fldvio released an LP, Luz 
do ar jAirlightl, with one title in Esperan- 
to, and in 1990, with the help of the 
Brazilian Fsperanto I .eague, he released 
the tape Aerlumo, the F.speranto version. 
He’s also made the arrangementsfor the 
album of Aaron Koenig of Berlin, Aaron 
brazilumas esperante. 

The title in the compilation, «Babelturo» 
|Tower of Babell won a Universal Es- 
peranto-Association Arts Award at the 
1993 Universal Congress. He wrote it 
during the passage of Haley’s Comet. 


- FRANQ\JS —- 

Fldvio est un jeune musicien qui a 
dejŭ une carri&re artistique importante. 
Aprĉs de longues ĉtudes de musique, il a 
acquis de solides bases pour faire des 
compositions, arrangements, et orches- 
trations. 

A partir de 1978, il joue pour de 
multiples groupes et chanteurs sur scĉne 
et en studio, et compose des musiques 
pour des pieces de theatre, etc. 

II ne joue pas que pour les autres. A 
partirde 1983, il fait ses proprescompo- 
sitions et sort sa premiĉre production 
(45 tours en portugais). 

Entre temps, Fldvio dĉcouvre 
1’espĉranto, qu’il maitrise trĉs rapide- 
ment. En 1985, parait sa premiĉre pro- 
duction en esperanto (45 tours). 

Sa musique est trĉs impregnĉe par 
la nouvelle gĉnĉration de compositeurs 
brĉsiliens qui trouvent leur inspiration 
dans les racines des rythmes des diverses 
regions bresiliennes. Le mĉtissage de 
musique classique, de musique expĉri- 
mentale, et de bossa-jazz donne ĥ ses 
compositions le charme et la chaleur de 
1’ambiance brĉsilienne. 

En 1989, Fldvio produit un LP, Luz 
do ar {Lumiere de l’air|, avec un titre en 
espĉranto, et en 1990, avec 1’aide de la 
I.igue Brĉsllienne d’Espĉranto est ĉdite 
l’album-K7 Aerlumo, version espĉranto 
de Luz do ar. Fidvio a fait aussi les ar- 
rangements de 1’album de Aaron Koenig 
de Berlin, Aaron brazilumasespe-rante. 

II presenta le titre de la compilation 
«Babelturo» {Tour de Babell au concours 
artistique de UEA (Association Uni- 
verselle d’Esperanto), oŭ il fut primĉ en 
1993. II ecrivit ce titre h 1'occasion du 
passagede la Comĉtede Haley. 


1 




- ESPANOL - 

Fldvio es un joven mŭsico que 
cuenta con una importante carrera 
artistica. Despuŭs de un largo periodo de 
estudios musicales ha adquirido una 
solida base musical para la com- 
posicion, arreglosy orquestaci6n. 

A partir de 1978 ha colaborado 
con numerosos grupos y cantantes, tan- 
to en el escenario como en el estudio y 
ha compuesto mŭsica para obras 
teatrales. 

Pero no s61o actŭa para otros. 
Desde 1983 compone sus propias can 


ciones y ha editado su primer single en 
portugues. 

En ese espacio de tiempo Flŭvio 
descubriĉ el esperanto.idioma que llego 
a dominar con celeridad. En 1985 pub- 
lico su primersingleenesperanto. 

Su mŭsica esta impregnada del 
espiritu de la nueva generaci6n de com- 
positores brasilenos que se inspiran en 
las raices ritmicas de las regiones del 
Brasil. La union de mŭsica clŭsica, 
mŭsica experimental y bossa-jazz dota a 
sus obras del encanto y el calor de ambi- 
ente brasileno. 

En 1989, Flŭvio produjo un LP, 


Luz do ar, con una canciŭn en esperan- 
to, y enl990 con la colaboracion de 
Brazila Esperanto-Ligo se publico su 
version en esperanto Aerlumo . Flavio 
hizo tambien los arreglos musicales del 
caset de Aaron Koenig de Berlin," Aaron 
brazilumas esperan te". 

Su contribucion al recopilatorio, 
"Babelturo"(Torrede Babel), compuesta 
con motivo del paso del cometa Haley 
fue premiada en el concurso artistico de 
UEA (Asociacion Universal de Esperan- 
to) en 1993. 


- DEUTSCH - 

Flŭvio ist ein junger Musiker, der 
bereits eine vvichtige kŭnstlerische Kar- 
riere aufgebaut hat. Durch ein langes 
Musikstudium hat er sich die soliden 
Grundlagen fŭr das Erstellen von Kompo- 
sitionen, Arrangements und Orche- 
strierungen angeeignet. 

Seit 1978 spielt er fŭr verschiedene 
Gruppen, Sanger und Sangerinnen, auf 
der Bŭhne oder im Studio, und kom- 
poniert MusikfŭrTheaterstŭcke.usvv. 

Er spielt nicht nur fŭr andere: ab 
1983 macht er seine eigenen Kompositio- 
nen und bringt seine erste Produktion 
heraus (eine Single auf Portugiesisch). 

In der Zvvischenzeit entdeckt 
Flŭvio Esperanto, das er sehr schnell be- 
herrscht. 1985 erscheint seine erste Pro- 
duktion auf Esperanto (Single). 

Seine Musik ist sehr durchtrankt 
von der neuen Generation brasilianischer 
Komponisten, die ihre Inspiration in den 
VVurzeln der Rhythmen der verschiedenen 
brasilianischen Regionen Finden. Die Mi- 
schung aus klassischer Musik, experi- 
menteller Musik und Bossa-Ĵ£izz gibt 
seinen Kompositionen den Charme und 
die Warme der brasilianischenStimmung. 

1989 produziert Fldvio eine LP, 
"Luz do Ar", mit einem Titel auf Esperan- 
to, und 1990 wird mit Hilfe der brasilia- 
nischen Esperanto-Liga das Kassettenal- 
bum "Aerlumo" herausgebracht, eine Es- 
peranto-Version von "Luz do Ar" . Flavio 
kŭmmerte sich auch um die Arrangements 
des Albums von Aaron Koenig aus Berlin, 
"Aaron brazilumasesperante". 

Er nahm mit dem Titel der Kompi- 
lation "Babelturo" ("Turm zu Babel") am 
kŭnstlerischen Wettbewerb von UEA 
(Welt-Esperanto-Bund)teil, wofŭr er 1993 
einen Preis gewann. Er schrieb den Titel 
aus AnlaB der Passage des Kometen Hal- 
ley. 



N 1 1 




Kontakto: 

p/aONO Takao 
Kazigaya43-8 
Sakae-ku 

JP-247 YOKOIIAMA-si 
Japanio/Japan/Japon/Jap6n 
Tel. +81 (45)894.53.39 
Faks+81 (45)894.91.45 

La Mevo ekflugis en 1987 okaze de 
la Centjara Jubileo de esperanto, kiam 
renkontiĝis SAEKI Hirozuki kaj ONO 
Takao (notu ke temas pri nek la frato, 
nek la Filo de la edzino de John 
Lennon). 

Post la eldono de unua kasedo, La 
nomkarto, en 1989, Hirozuki el- 
bandiĝis. MITUYAMA Yosiro enban- 
diĝis kaj partoprenis la duan kasedon, 
Bluo, en 1991. I a Mevo produktis trian 
albumon, Vizaĝoj.en 1993. 

Takao verkas Ia tekstojn, kom- 
ponas la muzikon, kaj kantas nur en es- 
peranto. La muziko de La Mevo estas 
simpla, kun facilaj popritmoj, precipe 
realigita per komputile mastrumataj 
sinteziloj, miksitaj kun kordinstrumen- 
toj kaj sekvenciloj. 

«Flava blankul’» en la kompilaĵo 
temas pri la identecaj problemoj de 
japanoj fronte al usonanoj. 

- ENGLISH - 

La Mevo {The Seagull) took flight 
in 1987, during the Esperanto Cente- 
nary, when SAEKI Hirozuki and ONO 
Takao met (never fear: he’s neither the 
brother nor the son of John Lennon s 
wife...). 

After the release of their first tape, 
La nomkarto {Calling Card) in 1989, Hi- 
rozuki left the band. Then MITIJYAMA 
Yosiro joined Takao to take part in the 
second tape, Bluo {Blue}, in 1991. La 
Mevo produced a third tape, Vizaĝoj 
{Faces),in 1993. 

Takao himself writes the words, 
composes the music, and only sings in 
Esperanto. La Mevo's music is simple, 
using easy pop rhythms, mainly gener- 
ated with computer-piloted synthesiz- 
ers, mixed with string instruments and 
sequencers. 

«Flava Blankul’» {The Yellow White 
Man) in the compilation deals with the 
Japanese people’s problems of identy 
concerningAmericans. 


- FRANQUS - 

La Mevo est ne en 1987 ŭ 1’occasion 
du centenaire de 1’esperanto avec la 
rencontre de SAEKI Hirozuki et de ONO 
Takao (soyez rassurĉ: ce n’est ni le frĝre, 
ni le fils de 1’epouse de John Lennon). 

Apres la sortie du premier album- 
K7, La nomkarto {Carte de visite), en 
1989, Hirozuki quitte le groupe. MI- 
TUYAMA Yosiro entre dans le groupe en 
se joignant a Takao et prend part au 
deuxi6me album-K7, Bluo {Bleul, qui 
parait en 1991. i,a Mevo produit un 
troisiĉme album, Visaĝoj {Visages), en 
1993. 

Takao dcrit les textes, coinpose la 
musique, et chante en espĉranto 
uniquement. La musique de La Mevo 
est simple aux rythmes pop faciles, es- 
sentiellement rĉalisee avec des syn- 
thĉtiseurs pilotĉs par ordinateur, mixĉs 
k des instruments h cordes et se- 
quenceurs. 

«Flava blankul’» {Le Blanc jaune) 
sur la compilation parle du problĉme de 
1’identitĉ des Japonais face aux 
Amĉricains. 

- ESPANOL --- 

I,a Mevo (La gaviota) empezĉ a 
darse a conocer con ocasion del Cente- 
nario del esperanto en 1987 con el en- 
cuentro de Saeki Hirozukiy Ono Takao 
(atencidn, pues no se trata ni del her- 
mano ni del hijo de la mujer de John 
Lennon). 

Despuĉs de la publicaciĉn del 
primer caset, Im Nomkarto en 1989, 
Saeki abandono el grupo y participĉ en 
el segundo caset, Bluo, en 1991. La 
Mevo ha producido un tercer ŭlbum , 
Vizaĝoj (Rostros) en 1993. 

Ono Takao escribe las letras, com- 
pone la mŭsicay canta solo en esperan- 
to. Su mŭsica es sencilla, con ritmos de 
pop faciles, realizada fundamental- 
mente con sintetizadores dirigidos por 
ordenador y mezclados con instrumen- 
tos de cuerday secuenciadores. 

"Flava blankul'" (El blanco amarillo), 
trabajo que presenta en la recopilaciŭn, 
versa sobre el problema de identidad de 
los japoneses respecto a los norteameri- 
canos. 


- DEUTSCH - 

I.a Mevo wurde 1987 geboren, aus 
AnlaB des hundertjahrigen Jubilaums 
von Esperanto und durch das Treffen 
zwischen Saeki Hirozuki und Ono 
Takao (keine Angst: er ist weder der 
Bruder noch der Sohn der Ehefrau von 
John Lennon). 

Nach dem Erscheinen des ersten 
Kassettenalbums "La Nomkarto" ("Vis- 
itenkarte") 1989, verlalŝt Saeki die Gruppe. 
\1ituyama Yosiro tritt der Gruppe bei 
und nimmt teil am zweiten Kassettenal- 
bum "Bluo" ("Blau"), das 1991 erscheint. 
La Mevo produziert 1993 ein drittes Al- 
bum, "Vizaĝof ("Gesichter"). 

Ono Takao schreibt die Texte, 
komponiert die Musik und singt aus- 
schlieKlich in Esperanto. Die Musik von 
La Mevo ist leicht und mit einfachen 
Pop-Rhythmen, die hauptsachlich mit 
computergesteuerten Synthesizern er- 
stellt werden, gemischt mit Streichin- 
strumentenund Sequenzern. 

"Flava blankul’" ("Der gelbe 
VVeifte") auf der Kompilation handelt 
vom Identitatsproblem der Japaner 
gegenŭberden Amerikanern. 



1 2 



Kontakto: 

p/a Eduardo VARGASGUTlfiRREZ 
C/ Ayala 3 
ES-29002 M&LAGA 
Hispanio/ 

Spain/Espagne/Espana/Spanien 
Tel. +34 (5) 234.32.96 

Solo, kiel indikas la nomo, estas 
unuopula bando. Aŭtoro, komponisto, 
kaj kantisto, Eduardo Vargas Gutiĉrrez 
estas kapabla muzikisto kiu manipulas 
klavarojn, sintezilojn, kaj sekvencilojn 
senantaŭjuĝedepost dek ok jaroj. 

En 1990, Solo eldonis unuan 
diskegon kun kvin kantoj en esperanto, 
Kosmo-infano, proprakoste kaj subtene 
de Andaluzia Esperanto-Asocio. 

En 1992 li produktis kasedon 
nombrete, lli estas nur kanzonoj. Ene, 
Solo konfirmas sian econ «mistikan- 
iluminatan», kaj samtempe turniĝas al 
tekno-mediteranea muziko kie inter- 
plektiĝas arabeskaj melodioj. 

En 1994 li produktis novan kase- 
don, Vulkano, kie li firmigis tiujn in- 
fluojn per tre ŝveba kaj elektronika 
muziko kiun li mem nomas «solotron- 
ika». Tiukasede aldoniĝis novaĵo: ĉiuj 
tekstoj estas poemoj verkitaj de la 
aŭtoroj de la literatura movado Ibere 
Libere. 

La kanto «Kie ne plu» en la kom- 
pilaĵo estas verkita de I.iven Dek, unu el 
tiuj poetoj. 


- ENGLISH - 

Solo, as the name indicates, is a 
one-man-band. Author, composer, and 
singer, Eduardo VargasGuttierrez is an 
accomplished musician who's been 
manipulating his keyboards, synthesi- 
zers, and sequencers without prejudice 
for eighteen years. 

In 1990 Solo released his first LP 
album in Esperanto, Kosmo-infano 
ICosmic Childl at his own cost and with 
the support of the Andalusia Esperanto 
Association. 

In 1992 he produced a limited- 
edition tape, Ili estas nur kanzonoj 
|They’re OnIy Songsl, wherein Solo 
confirms his «mystical-illuminated» 
side, and at the same time his music 
takes a techno-Mediterranean turn, 
where the arabesque melodies entwine. 

In 1994 he released a new tape, 
Vulkano (Volcanol, wherein he confir- 
ms these influences with a very gliding 
and electronic music which he himself 
terms «Solotronic». And there’s some- 
thing new in this album: all the texts are 
poems written by the authors of the 
Ibere Libere literary school (young 
Spanish and Portuguese Esperantist poets). 

The title appearing in the compi- 
lation, «Kie ne plu» |Where No Further), 
was written by Liven Dek, one of those 
poets. 



FRANQ\IS 


Solo, comme le nom I’indique, 
est un groupe a une seule personne. 
Auteur, compositeur, et interprete, Eduardo 
Vargas Gutiĉrrcz est un musicien accompli 
qui manie ses daviers, synthetiseurs, et 
sĉtjuenceurs sans prejuge depuis dix-huit 
ans. 

En 1990, Solo edite son premier 
album (LP cinq titres) en esperanto, 
Kosmo-infano (Enfant cosmiquej a ses 
frais avec le soutien de 1'Association 
d’Esperantod’Andalousie 

En 1992, il produit une cassette a 
pctit tirage, Ili estas nur kanzonoj |Ce ne 
sont que des chansonsl. Dans cet al- 
bum, Soloconfirme son cote «mystique- 
illumine», et prend en meme temps un 
virage musical techno-mĉditerraneen 
oŭ des melodies arabisantes sentre- 
lacent. 

En 1994, il produit une nouvelle 
cassette, Vulkano |Volcan|, oŭ il affirme 
ses influences, une musique tres 
ĉlectronique et planante qu’il qualifie 
lui-meme de «solotronique». A ce 
dernier album s’ajoute une nouveaute: 
tous les textes sont des poemes ĉcrits 
par des auteurs du cercle littĉraire Ibere 
l.ibere (jeunes poetes esperantistes 
d’Espagneet Portugal). 

Le titre «Kie ne plu» |Oŭ jamais 
plus) sur la compilation est ecrit par 
Uven Dek, un de ces poetes. 

- ESPANOL - 

Solo, como el propio nombre in- 
dica es un grupo de una ŭnica persona. 
Autor, compositor y voz, Eduardo Var- 
gas Guttierrez es un mŭsico competen- 
te que maneja teclados, sintetizadoresy 
secuenciadores sin ningŭn prejuicio 
desde hace dieciocho anos. 

En 1990 Solo editĉ el primer 
L.P. con cinco canciones en esperanto, 
Kosmo-infano, por cuenta propia con el 
apoyo de Andaluzia Esperanto-Asocio. 

En 1992 produjo un caset de 
pequena tirada. Ili estas tiur kanzonoj 
(Son s61o canciones). En este trabajo 
Solo confirma su aspecto "mlstico- 
iluminado", al tiempo que recurre a la 
mŭsica tecno-mediterranea donde se 
entrelazan melodias arabizantes. 

En 1994 produce otro caset, 
Vulkano, donde confirma sus influenci- 
as por medio de una mŭsica envolvente 
y electronica que el mismo denomina 
"solotronica". 

En esta cinta se incluye una 
novedad: todos los textos son poemas 
escritos por autores del movimiento lit- 
erario Ibere IJbere. 

La canciĉn "Kie ne plu” (Donde 
nunca mas) es un poema de Liven Dek, 
poeta del citado movimiento. 



DEUTSCH 


Solo ist, wie der Name schon 
sagt, eine Musikgruppe mit nur einer 
Person. Autor, Komponist und Inter- 
pret Eduardo Vargas Gutiĉrrez ist ein 
fahiger Musiker, der seine Tastenin- 
strumente, Synthesizer und Sequenzer, 
seit 18 Jahren ohne Vorurteilebedient. 

1990 bringt Solo sein erstes Al- 
bum, ” Kosmo-Infano" ("Kind des Kos- 
mos”, eine LP mit fŭnf Titeln), auf Es- 
peranto und auf eigene Kosten heraus, 
mit der Unterstŭtzung der Esperanto- 
Vereinigungvon Andalusien. 

1992 produzierte er eine Kasset- 
te in kleiner Auflage, ”Ili eslas nur kan- 
zonof' (”Es sind nur Lieder”). Mit 
diesem Album bestatigt Solo seine 
”mystisch erleuchtete” Seite und wen- 
det sich zugleich einem techno- 
mediterranem Stil.zu, in dem sich ara- 
bisierende Melodien durchkreuzen. 

1994 produzierte er eine neue 
Kassette ” Vulkano ” ("Vulkan”), mit der 
er seine Einflŭsse festigt, eine sehr elek- 
tronische und schwebende Musik, die 
er selbst als "solotronisch" bezeichnet. 
Eine weitere Neuigkeit bei diesem Al- 
bum ist, daS alle Texte Gedichte von 
Autoren der Grupierung "Ibere libere" 
(junge Esperanto-Dichter aus Spanien 
und Portugalĵsind. 

Der Titel "Kie ne plu” (”Wo niemals”) 
auf der Kompilationwurdegeschrieben 
von Liven Dek, einem jener Dichter. 


1 3 




Kontakto: 

p/a Micke ENGLUND 
Love A1 mq vi s ts vag 8 

SE-11253 STOCKHOLM 
Svedio/Sweden/ 

Su6de/Suecia/Schweden 

Ainplifiki estas la unua rok- 
bando kiu kantis en esperanto en Eŭ- 
ropo. Ekde la komenco en 1985, la ban- 
do estas vere internacia, modlita en la 
lulilo de esperantaj junularaj renkon- 
tiĝoj. 

I.a unua kasedo, Tute ne gravcis, 
registritaen Kopenhago, aperis en 1989 
ĉe LF-Koop. Tiam la bandokonsisto es- 
tis: svedoj Micke Englund (elektra gi- 
taro), Bertil Wennergren (basgitaro), 
Martin Wiese (gitaro); dano Kim Hen- 
riksen (kantado, klavaro, akordiono); 
francinoj Aline Boulet kaj Isabelle 
Rome (kantado, ĥoro); kaj invitito 
Thomas (drumo). 

Post la apero de tiu unua al- 
bumo, Bertil, Martin, kaj Kim forlasisla 
bandon. Amplifiki spektaklis laŭ tiu re- 
duktita formo en malsamaj esperantaj 
renkontiĝoj, ĝis la granda IJK en 1989 
en Kerkrade (Nederlando).Tiam franco 
Marc Sabin (basgitaro) kaj svedo Per 
Ola Axelsson (saksofono, kantado; eks- 
Persone-ano) enbandiĝis. Aline ekma- 
numis klavaron, kaj ritmilo anstataŭis 
drumon. La tiuforma bando registris 
sian duan albumon, Esperanto nekonas 
landlimojn, en 1990 en Tuluzo (Fran- 
cio). Samtempe la bando registris du 
kantojn por la disketa kompilajo pro- 
duktita de Eurokka/Vinilkosmo. 

La bando daŭre ŝanĝiĝis, kaj post 
la foriro de la gefrancaj muzikistoj 
Marc. Aline. kaj Isabelle, restantaj 
Micke kaj Per Ola reformis la bandon 
kun svedoj Bobbi (basgitaro) kaj Olle 
(drumo). 

La tria kasedo, Festoj de krist- 
nask', aperis por la jarfinaj festoj de 
1990. lom poste, Micke kaj Per Ola 
disiĝis. Micke okupiĝis pri la kreo de 
Pigo-Studio, registrejo ekigita en 
Stokhnmn de Vladimir Soroka, kaj 
senkosta por esperantistaj muzikistoj. 

Tie prepariĝis post plurmonata 
laboro la kvara albumo, Cu ne?, kiu 
aperis en 1992, kaj kiu restas ĝis hodiaŭ 
la Amplifiki-a perlo. 

Finno Juhani Haavisto alportis 
en la bandon, pere de sia voĉo kaj 
klavaroj, pli varman popecan, koloron 
al rokeca popbluso, tirata de oblaj influoj. 

Por Micke, la bandapogulo kaj 
unuaranga gitaristo, Amplifiki estas ve- 
ra amrakonto, kun momentoj de inten- 
sa pasio kaj de kompleta forlaso. Ampli- 
fiki estas integrita parto de la espe- 
ranta kulturo, kaj restos referenco por 
ankoraŭ nombraj jaroj. 

La kanto en la kompilaĵo, «Ba- 
nala travivaĵo de juna knabo», signas 
novan turniĝon en la bando: Micke seri- 
oze ekkantis. 


ENGLISH - 

Amplifiki \vas the first rock band 
in Europe to sing in Esperanto. From 
the beginning in 1985, the band has 
been truly international in formation, 
moulded in the cradle of Esperanto 
youth meetings. 

Their first tape, Tute ne gravas 
INot Important at All(, recorded in 
Copenhagen (Denmark), was released 
in 1989 by the Italo-Swiss label LF- 
Koop. At that time, the band was rnade 
up of Swedes Micke Englund (electric 
guitar), Bertil Wennergren (bass), and 
Martin Wiese (acoustic guitar), Dane 
Kim Ilenriksen (song, keyboards, ac 
cordeon), and French girls Aline Boulet 
and Isabelle Rome (song, vocals), and 
guest Thomas (drums). 

After the release of that first al- 
bum, Bertil, Martin, and Kim left the 
band. Amplifiki performed in this re- 
duced form at different Esperanto 
meetings, until the great International 
Youth Congress in 1989 in Kerkrade 
(the Netherlands). Then, Frenchman 
Marc Sabin (bass) and Swede Per Ola 
Axelsson (sax, song; ex-Personne mem- 
ber) joined the band. Aline took the 
keyboards over, and a rhythm box re- 
placed the drums. In this form, the 
band recorded the second Amplifiki al- 
bum, Esperanto ne konas landlimojn 
lEsperanto Doesn’t Know Bordersl, in 
1990 in Toulouse (France). At the same 
time, the band recorded two songs for 
the compilation single produced by Eu- 
rokka/Vinilkosmo. 

The band continued to evolve, 
and after the departure of the French 
musicians Marc, Aline, and Isabelle, 
the remaining Micke and Per Ola re- 
formed the band with Swedes Bohbi 
(bass) and OUe (drums). 

Their third tape, Festoj de krist 
nask’ IChristmas Season) came out for 
the Christmas season of 1990. Shortly 
afterwards, Micke and Per Ola broke 
up. Micke got involved in Pigo-Studio, 
a recordingstudio in Stockholmstarted 
up by Ukrainian Vladimir Soroka, and 
free for Esperanto musicians. 

It was there that after several 
months of work, the fourth album, C.u 
ne?|Isn’t It?(, came out in 1992, and has 
to this day remained Amplifikispcarl. 

The Finn Juhani Haavistossing- 
ing and keyboard play brought the band 
a warmer, more pop-colored bluesy 
rock, open to a multitude of influences. 

For Micke, the band’s pillar, and 
a first-rate guitar player, Amplifiki is a 
true story of love, with its moments of 
intense passion and of total dejection. 
Amplifiki is an intergral part of the Es- 
peranto culture, and will remain a refer- 
ence for many years. 

The title in the compilation, «Banala 
travivaĵo de juna knabo» (The Com- 
monplace Experience of a Young Boy(, 
marks a new turning in the band: Micke 
has started singingseriouslv. 


14 




— FRANQ\IS — 

Ampiifiki a ĉtĉ le premier 
groupe rock a chanter en espĉranto en 
Europe. Depuis le debut (1985), la for- 
mation est vraiment internationale, 
fa<;onnee dans le berceau des rencon- 
tres de la jeunesse espĉrantiste. 

La premiere cassette, Tute ne 
gravas {Pas important du tout), parue 
en 1986 sous le label italo-suisse LF- 
Koop, a ete enregistrĉe ii Copenhague 
(Danemark). La formation d’alors se 
composait des Suedois Micke Englund 
(guitare), Bertil Wennergren (basse), 
Martin Wiese (guitare acoustique), du 
Danois Kim Henriksen (chant, claviers, 
accordeon), des Frangaises Aline Bou- 
let et Isabelle Rome (chant, choeurs), et 
en inviteThomas (batterie). 

Aprĉs la sortie du premier al- 
bum, Bertil, Martin, et Kim quittent le 
groupe. Amplifiki s’est produit dans 
differentes rencontres espĉrantistes en 
formation reduite jusqu’au grand Con- 
gres International de la Jeunesse 
Espĉrantiste en 1989 a Kerkrade (Pays- 
Bas). Alors, Marc SABIN (basse, Fran- 
gais) et Per Ola Axelsson (saxo, chant, 
Suedois, ex-membre de Persone) intĉ- 
grent le groupe. Aline prend en mains 
les claviers, et une boite a rythmes rem- 
place la batterie. Cette formation enre- 
gistre en 1990 a Toulouse (France) le 
deuxiemealbum d Amplifiki, Esperanto 
ne konas landlimojn (L’espĉranto ne 
connait pas de frontiĉres). Par la meme 
occasion, le groupe enregistre deux 
titres pour la compilation 45-tours pro- 
duite par Eurokka/Vinilkosmo. 

De nouveaux changements 
s’operent dans le groupe, et apres le 
depart des musiciens fran^ais Marc, 
Aline, et Isabelle; Micke et Per Ola re- 
forment le groupe avec Bohbi (basse) et 
Olle (batterie), tous deux Suedois. 

Le troisieme album-K7, Festoj de 
Kristnask’ IFetes de Noel), parait pour 
les fetes de fin d’annĉe 1990. Quelques 
temps apres, Micke et Per Oia se 
sĉparenL Micke 8'investtt dans la 
creation de Pigo-Studio, studio d’enre- 
gistrement h Stockholm gratuit pour les 
musiciens espĉrantophones, monte par 
rukrainien Vladimir Soroka. 

La est prĉparĉ aprĉs plusieurs 
mois de travail le quatrieme album, ĉu 
ne? |N’est-ce pas?), sorti en 1992, et qui 
reste jusqu’a aujourd’hui la perle 
d Amplifiki. 

Juhani Haavisto, un Finlandais, 
apporte au groupe par sa voix et ses 
ciaviers une couieur chaude plus pop 
au rock pop-blues, tiraille par de multi- 
ples influences. 

Pour Micke (le pilier du groupe, 
excellent guitariste), Amplifiki est une 
vraie histoire d’amour avec ses moments 
de passion intense et de dĉlaissement 
toti. Amplifiki fait partie intĉgrante de 
la culture de 1’esperanto et restera in- 
contoumable pour encore de nom- 
breuses annees. 

Le titre de la compilation, «Ba- 
nala travivaĵo de juna knabo» IBanale 
experience de vie d'un jeune gargon), 
marque un nouveau tournant dans le 
groupe: Micke s’est mis sĉrieusement 
au chant. 



ESPANOL 


Amplifiki es la primera banda 
que canto en esperanto en Europa. Des- 
de sus inicios en 1985 es una banda ver- 
daderamente internacional, moldeada 
al calor de los encuentros juveniles es- 
perantistas. 

E1 primer caset, Tute ne gravas 
(No importa en absoluto) grabado en 
Copenhague fue publicado en 1986 por 
la italo-suiza LF-koop. Hn aquella epoca 
integraban la banda ios siguientes com- 
ponentes: Micke Englund (guitarra), 
Bertil Wennergren (bajo) y Martin 
Wiese (guitarra), suecos.El danes Kim 
Henriksen (voz, acordeon y teclados) y 
las francesas Aline boulet e Isabelle 
Rome (voz.coros). Como invitado par- 
ticipĉ Thomas (bateria) 

Tras la publicacion del primer 
album Bertil, Martin y Kim aban- 
donaron la banda. Amplifiki ofrecio 
conciertos en formacion reducida en el 
marco de distintos encuentros esperan- 
tistas hasta la gran IJK (Congreso Inter- 
nacional Juvenil de Esperanto) en 
Kerkrade (Holanda) en 1989, en que el 
frances Marc Sabin (bajo) y el sueco Per 
Ola Axelsson (saxo y voz;ex-Persone) se 
sumaron a la banda. Aline Boulet se 
ocupaba de los teclados, y la caja de rit- 
mos suplia a la bateria. Con esta forma- 
cion grabaron su segundo album Es- 
peranto ne konas landlimojn (E1 es- 
peranto no tiene fronteras) en Toulouse 
en 1990. A su vez la banda grabo dos 
canciones para un single recopilatorio 
de Eurokka-Vinilkosmo. 

La formacion seguia experi- 
mentando constantes cambios y tras la 
marcha de los franceses Marc, Aline e 
Isahelle; Micke y Per Ola reorganizaron 
la banda con la incorporacidn de los 
suecos Bobbi (bajo) y Olle (bateria). 

E1 tercer caset, Festoj de Krist- 
nask' (Fiestas de Navidad) aparecid a fi- 
nales de 1990. A1 poco tiempo Micke y 
Per Ola se separan. Micke se ocupo de 
la creacion de Pigo-Studio, estudio de 
grabacion gratuito para mŭsicos esper- 
antistas puesto en marcha por el ucra- 
nio VladimirSorokaen Estocolmo. 

Alli se gestŭ tras una larga ela- 
boracion en 1992 la considerada hasta 
hoy como la obra maestra de Amplifiki, 
Ĉu ne? (<-,0 no?). 

E1 finlandes Juhani Haavisto 
aporto por medio de su voz y el trabajo a 
los teclados un pop o rock pop-blues 
mas cdlido, marcado por mŭltiples in- 
fluencias. 

Segŭn Micke, autŭntico bastion 
del grupo y excelente guitarrista, Ampli- 
fiki es una verdadera historia de amor 
con momentos de encendida pasion y 
momentos de abandono total. En 
cualquier caso Amplifiki es parte inte- 
grante de la cultura en esperanto y se 
constituye como referencia en los anos 
venideros. 

Su contribucion al recopilato- 
rio, "Banala travivajo de juna knabo" 
(Experiencia banal de un joven) supone 
un giro en la banda; Micke comienza a 
cantaren serio. 



Foto: Axel Belinfante 


- DEUTSCH - 

Amplifiki vvar die erste Rock- 
musik-Gruppe die in Europa auf Es- 
peranto sang. Seit dem Debut 1985 ist 
die Grupierung wahrlich international, 
entstanden in der Wiege der Jugend- 
Esperanto -T reffen. 

Die erste Kassette, " Tute ne 
gravas" ("Macht ŭberhaupt nichts"), er- 
schien 1986 auf dem italienisch- 
schweitzerischen Label LF-Koop und 
wurde in Kopenhagen aufgenommen. 
Die damalige Besetzung bestand aus 
den Schweden Micke Englund (Gitarre), 
Bertil Wennergren (BaB), Martin Wiese 
(akustische Gitarre), dem Danen Kim 
Henriksen (Gesang, Keyboards, Akkor- 
deon), den Franzosinnen Aline Boulet 
und IsahelleRome (Gesangund Hinter- 
grund-Chor) und als Gast Thomas 
(Schlagzeug). 

Nach dem Erscheinen des ersten 
Albums verlassen Bertil, Martin und 
Kim die Gruppe. Amplifiki ist in ver- 
kleinerte Besetzung auf verschiedenen 
Esperanto-Treffen aufgetreten, bis hin 
zum groBen IJK (Welt-Jugend-KongreS) 
1989 in Kerkrade (Niederlande). 

Der Franzose Marc Sabin (BaS) 
und der Schwede Per-Ola Axelsson 
(Saxophon, Gesang, ex-Mitglied von 
Persone) treten der Gruppe bei. Aline 
Roulet nimmt die Keyboards in die 
Hand und ein Rhythmus-Computerer- 
setzt das Schlagzeug. Diese Besetzung 
nimmt 1990 in Toulouse das zweite Al- 
bum von Amplifiki auf, "Esperanto ne 
konas landlimojn" ("Esperanto kennt 
keine Grenzen"). Zur selben Gelegen- 
heit nimmt die Gruppe zwei Titel auf fur 
eine Single-Kompilation, die durch Eu- 
rokka/Vinilkosmoproduziertwird. 


Neue Veranderungen ergeben 
sich in der Gruppe, und nach dem Ab- 
schied der franzosischen Musiker Marc 
Sabin, Aline Boulet und Isabelle Rome, 
grŭnden Micke und Per-Ola die Gruppe 
neu, zusammen mit den Schweden 
Bobby (BaE) und Olle (Schlagzeug). 

Das dritte Kassetten-Album, 
"Festojde Kristnask ("Weinachtsfeste") 
erscheint zum Jahreswechsel 1990. 
Einige Zeit danach trennen sich Micke 
Englund und Per-Ola. Micke engangiert 
sich in der Grŭndung des Pigo-Studios, 
ein Aufnahme-Studio in Stockholm, 
gratis fŭr Esperanto-Musiker, iniziiert 
durch den Ukrainer VladimirSoroka. 

Dort wird nach einige Monaten 
Arbeit das vierte Album, "ĉu ne?" 
("Nicht wahr?") vorbereitet, das 1992 er- 
scheint und das bis heute die Perle von 
Amplifikibleibt. 

Der Finne Juhani Haavisto tragt 
zum Rock-Pop-Bluesder Gruppe durch 
seine Stimme und sein Keyboard-Spiel 
eine warme Pop-Farbungbei, die durch 
viele Einflŭssegepragt ist. 

Fŭr Micke (der Stŭtzpfeiler der 
Gruppe, hervorragender Gitarrist) ist 
Amplifiki eine wahre Liebesgeschichte, 
mit ihren Momenten der intensiven Lei- 
denschaft und der totalen Gleich- 
gŭltigkeit. Amplifiki stellt einen integri- 
erenden Teil der Esperanto-Kultur dar, 
und bleibt auch fŭr die folgenden Jahre 
unumganglich. 

Der Titel der Kompilation, "Ba- 
nala travivajo de juna knabo" ("Banales 
Erlebnis eines Jungen"), zeigt eine neue 
Entwicklung in der Gruppe: Micke be- 
ginnt ernsthaftzu singen. 


o 15 



R 


ersone 


Kontakto: 

p/a Bertil VVENNERGREN 
Sannadalsvag4,2 tr. 

SE-11765 STOCKHOLM 
Svedio/Sweden/ 

Sufcde/Suecia/Schweden 

Persone kreiĝis en 1986 kun 
Borje Lund (gitaro, kantado), Bertil 
VVennergren (drumo, ĥoro), Martin 
Wiese (basgitaro, kantado), ambaŭ eks- 
anoj de Ampliflki, kaj Per Ola Axelsson 
(saksofono, kantado). 

Fakte, Persone estas bonŝanca 
akcidento, ĉar la bando celis fari nur 
unu koncerton en la unua Kultura Es- 
peranto-Festivalo en Uppsala (Svedio) 
en 1986. Sed la aklamo estis tiom varma 
ke ili decidis daŭrigi. 

Tiel realiĝis en 1987 ilia unua 
kasedo, 62 minutoj. Deposte, Persone 
ludas pli-malpli ĉie en Eŭropo en espe- 
rantaj renkontiĝoj, festivaloj, kaj kon- 
gresoj. 

En 1989 krizo skuis Persone-n: 
Per Ola elbandiĝis por aniĝi al Ampli- 
fiki. En 1990 estis la vico de Borje, kiu 
foriris por vivi en Nederlando, forlasan- 
te muzikon. Samjare, Anders Grop 
(basgitaro) en-Persone-iĝis, kiu depost 
tiam ludas triope sian originalan bone 
ritman kaj energian rokon. 

En 1991 la bando produktis sian 
duan albumon, En la spegulo. Martin 
komponis la muzikon kaj verkis la tek- 
stojn en esperanto. Persone estas 
konata pro la kvalito kaj sonoreco de 
siaj tekstoj, kiuj igas ĝin unu el la plej 
bonaj esperantaj bandoj. 

Krom pri muziko, Bertil oku- 
piĝas ankaŭ pri projekto de muzika ter- 
minaro en esperanto (muzikstiloj, in- 
strumentoj, ktp). Eltiraĵoj aperas en 
ROK-gazet’e kde n-ro 2. 

Personepreparas novan albumon. 

«Reĝoj de cindro» en la kompi- 
laĵo estas funda voko por paco. 


— ENGLISH - 

Persone was created in 1986 
with Borje Lund (guitar, song), Bertil 
Wennergren (drums, vocals), Martin 
Wiese (bass, song), both ex-membersof 

Amplifiki, and Per Ola Axelsson (sax, 
song). 

Actually, Persone is a happy ac- 
cident, because the band was supposed 
only to be for one concert in the first 
Cultural Esperanto Festival in Uppsala 
(Sweden) in 1986. But the acclaim was 
so warm they decided to go on. 

That’s how their first tape, 62 
minutoj, came into being in 1987. Since 
then, Persone plays just about every- 
where in Europe in Esperanto meetings, 
festivals, and congresses. 

In 1989 the band was shaken by 
crisis: Per Ola left to join up with Am- 
plifiki, and in 1990 it was Borje’s turn, 
who left to live in the Netherlands, quit- 
ting music. In the same year Anders 
Grop (bass) joined the band, which has 
since been a trio, playing its original, 
well-rhythmed,and energetic rock. 

In 1991 the band produced its 
second album, En la spegulo jln the 
Mirror}. Martin composed the music 
and wrote the words in Esperanto. Per- 
sone is well known for the quality and 
sonority of its texts, which makes it one 
of the best Esperanto bands. 

Besides music, Bertil is working 
on a project for a musical lexicon in Es- 
peranto (musical styles, instruments, 
etc.). Extracts have appeared in ROK- 
gazet' since#2. 

Persone is presently preparing a 
new album. 

«Reĝoj de cindro» {Kings of Ash- 
es} in the compilation is a profound ap- 
peal for peace. 


— FRANQ\IS 

Persone fut crĉe en 1986 par 
Borje Lund (guitare, chant), Bertil 
Wennergren (batterie, choeurs), Martin 
Wiese (basse, chant), tous deux ex- 
musiciens d’Amplifiki, et Per Ola Axels- 
son (saxo, chant). 

En fait, Persone est un accident 
heureux, puisque le groupe ne devait 
faire qu’un seul concert au premier Fes- 
tival Culturel de 1’Esperanto a Uppsala 
(Suede) en 1986. L’acueil fut tellement 
chaleureinc qu’ils decidĉrent de conti- 
nuer. 

C’est ainsi qu’aboutit en 1987 
leur premier album-K7, 62 minutoj. 
Depuis, Persone, joue un peu partout 
en Europe dans le cadre de rencontres, 
festivals, et congres d’espĉranto. 

En 1989, une crise secoue Per- 
sone: Per Ola quitte le groupe et rejoint 
Amplifiki. En 1990, vient le tour de 
Borje, qui part vivre aux Pays-Bas et 
abandonne la musique.La meme annee, 
Anders Grop (bassiste) rejoint Persone, 
qui depuis lors tourne en trio en bal- 
anc^ant un rock original bien rythmĉ qui 
a la peche. 

En 1991, le groupe produit son 
deuxieme album, En la spegulo {Dans le 
miroir}. Martin compose la musique et 
ecrit les textes en espĉranto. Persone 
est rĉputĉ pour la qualitĉ et ld sonoritĉ 
de ses textes, qui en font un des 
meilleurs groupes espĉrantophones. 

A part la musique, Bertil travaille 
sur un projet de dictionnaire de termi- 
nologie musicale en espĉranto (styles 
musicaux, instruments, etc.). A partir 
du N°2, ROK-gazet' en publie des ex- 
traits. 

Persone prepare un nouvel album. 

«Reĝoj de cindro» {Le roi des 
cendres} sur la compilation est un pro- 
fond appel pour la paix. 





- ESPANOL - 

Persone surgi6 en 1986 con Borje 
Lund (guitarra y voz), Bertil Wennergren 
(bateriay coros), Martin Wiese (bajo y voz) 
ambos antiguos miembros de Amplifiki y 
Per Ola Axelsson (saxo y voz). 

De hecho Persone es el fruto de un 
feliz accidente, ya que la banda tenia la in- 
tencion de hacer un soio concierto en el 
marco del primer KEF (Kultur Esperanto 
Festivalo) en Uppsala .Suecia, en 1986. E1 
exito fue tal que decidieroncontinuar. 

En 1987 se publico su primer caset, 
62 minutoj. A partir de entonces, Persone 
ha actuado en infinidad de lugares en Eu- 
ropa con ocasion de festivales, jornadas o 
congresos esperantistas. 

Persone conoce su primera crisis en 
1989, Per Ola abandona el grupo incor- 
porandose a Amplifiki. En 1990 Borje hace 
lo propio al trasladarse a Holanda y dejar la 
mŭsica. En el nismo ano Anders Grop (ba- 
jo) entra en la que desde entonces es una 
banda de tres componentes caracterizada 
por la interpretacion de un rock energico, 
original y ritmicamenteajustado. 

En 1991 producen su segundo dl- 
bum, En la spegulo (En el espejo).Martin 
compuso la mŭsica y escribiŭ las letras en 
esperanto. Personees conocido por la cali- 
dad y la sonoridad de sus letras, que hacen 
de ella una de las mejores bandas en es- 
peranto. 

Aparte de la mŭsica, Bertil trabaja 
en un proyecto de terminologia musical en 
esperanto (estilos musicales, instrumentos 
etc). Avances de este trabajo aparecen des- 
de el nŭmero dos en la revista Rok-gazet'. 
En la actualidad preparan un nuevo ŭlbum. 

"Reĝoj de cindro", su canciŭn en el 
recopilatorio es una sentida llamada por la 
paz. 



DEUTSCH 

Persone vvurde 1986 durch Borje 
Lund (Gitarre und Gesang), Bertil Wen- 
nergren (Schlagzeug und Hintergrund- 
Gesang), Martin Wiese (BaR und 
Gesang), beide ex-Musiker von Ampli- 
fiki, und Per-Ola Axelsson (Saxophon 
und Gesang) gegrŭndet. 

Eigendich war Persone ein glŭck- 
licher Zufall, denn die Gruppe muKte 
nur ein einziges Konzert auf dem ersten 
KEF (Esperanto-Kultur-Festival.in Upp- 
sala, Schweden, 1986) geben. Der Emp- 
fang war so herzlich, daS sie beschlos- 
sen weiterzu machen. 


Auf diese Weise wurde 1987 ihr 
erstes Kassetten-Album, "62 Minutof, 
erreicht. Seitdem spielt Persone ŭberall 
in Europa auf Treffen, Festivals und Es- 
peranto-Kongressen. 

1989 wird Persone durch eine 
Krise geschŭttelt: Per-Ola verlafit die 
Gruppe und schlieKt sich Amplifiki an. 
1990 ist Borje I.und an der Reihe, der in 
die Niederlande umzieht und die Musik 
aufgibt. Im gleichen jahr tritt Anders 
Grop (BaB) der Gruppe bei, die seitdem 
als Trio ihren rhythmischen Rock voller 
Energiespielt. 

1991 produziert die Band ihr 
zweites Album, "En la spegulo" ("Im 


Spiegel"). Martin komponiert die Musik 
und schreibt die Texte in Esperanto. 
Persone ist bekannt fŭr die Qualitat und 
den guten Klang ihrer Texte, die sie zu 
einer der besten Esperanto-sprachigen 
Gruppen machen. 

Neben der Musik arbeitet Bertil 
an einem Projekt fŭr ein Lexikon der 
musikalischen Terminologie in Es- 
peranto (Musikstile, Instrumente usw). 
Seit der Nummer 2 veroffentlicht Rok- 
Gazet' hiervon Auszŭge. 

Persone bereitet ein neues Al- 
bum vor. " Reĝoj de cindro" ("Konige 
der Asche") auf der Kompilation ist ein 
ergreifenderAufrufzum Frieden. 




9 . .La i?ozmariaj J5eboj 


(Les itosemary’s febies) 


Kontakto: 

Willing Production 
17 rue Valentin 
FR-31450TOULOUSE 
Francio/France/Francia/Frankreich 
Tel. +3361.53.85.06 
Faks+33 61.53.92.52 

Jen triopo de la «Rozkolora Ur- 
bo» (kromnomo de Tuluzo, Francio) 
kun sia plurlingva«gliterpunko»laŭ «et- 
nosurfaj» influoj - stilo kiun ili mem 
kreis. 

La Rozmariaj Rehoj naskiĝis la 
5-an de novembro 1988je la 22-a 30 en 
Tuluzo, kun trinaskitoj Eric Ivan, Karol 
Kriglsztajn (Jomo), kaj E1 Rubio de la 
Ganaderiade San Anders. 

Ilia unua registrita kanto troviĝas 
en disketa kompilaĵo de fanmagazino 
Abus Dangereux\ Danĝera T rouzo). 

Post kelkaj monatoj, iliaj unuaj 
esperanto-versiaj kantoj aperis en la 
disketa kompilaĵo de Vinilkosmo, kun 
«En Indiani’» kaj «La kanto de la kaver- 
nulo» (tiu disketo, kun aliaj du kantoj de 
Amplifiki, ankoraŭ haveblas ĉe Eu- 
rokka). 

En 1991 ili registris sian unuan 
albumon, Lutte de classe (Klasbatalol 
(KD, KS, kaj diskego) ĉe Boucherie Pro- 
ductions. Tio ekflugigis la grupon en 
Francio, kun nombraj turneoj, koncerto 
en prestiĝa koncertejo Olympia, televi- 
daj aperoj, Filmetoj, ktp). 

Ilia plurlingva kantaro estas tre 

varia. 

En 1992, La Rozmariaj Beboj 
forlasis Boucherie Productions, ani- 
ĝante kelkajn monatojn poste ĉe Will- 
ing Productions, kiu tre rapide produk 
tis la duan albumon de la bando, Malin 
plaisir (Petola plezuro) (KD kaj KS) laŭ 
esceptaj kondiĉoj. Malin plaisir pli 
bone spegulas la malfermecon, la mult- 
instrumentan kiel ankaŭ la plurlingvan 
tnuzikecon de la bando, eĉ se tiu dua al- 
bumo iom malpli karakterizas ilian 
surscenejan energion. 

Ilia ludema kaj humura roko 
kaŝas sentemon foje harditan. Ili estas 
mondvaguloj kiujn oni povis trafi en 
Francio, Belgio, Hispanio, Polio, Slovak- 
io, kaj eĉ en Cinio. 

Neklasifeblaj! 

La Rozmariaj Beboj faris sian 
adiaŭan koncerton la 17-an de junio 
1995 en Tuluzo, antaŭ la foriro de Jomo 
(la esperantisto de la bando), kiu «ekz- 
iliĝis» al Polio, kie li nun vivas kaj iaboras. 

La esperanta kanto en la kompi- 
laĵo, «ĉe vi min forprenu», kiu unue 
aperis laŭ franca versio en Malin plaisir, 
aperas ĉi tie dank’ al VVilling Produc- 
tions. 


- ENGLISH - 

Here’s a trio from the «Rose City» 
(the nickname of Toulouse, France), 
with its «polyglottic glitterpunk» with 
«ethno-surf» influences - a style they 
created themselves. 

Les Rosemary’s Babies were 
bom on November 5th 1988 at 10:30 
p.m. in Toulouse, with the triplets £ric 
Ivan, Karol Kriglsztajn (Jomo), and El 
Rubio de la Ganaderiade San Anders. 

Their first recording was in a 
compilation single by the fanzine Abus 
Dangereux. 

A few months later their first Es- 
peranto adaptations were recorded in 
Vinilkosmo s compilation single, with 
«En Indiani’» {The Indians) and «La 
kanto de la kavernulo» IThe Caveman’s 
Song). (This single, with two other 
songs by Amplifiki, can still be obtained 
from Eurokka.) 

In 1991 they recorded their first 
album, Luttede class IClass Struggle) (in 
CD, tape, and LP) with Boucherie Pro- 
ductions. This caused the band to take 
off in France, with numerous tours, a 
concert in the prestigeous Olympia 
llall, TV appearances.clips, and so on. 

Their repertory is quite variable, 
with songs in many different languages. 

In 1992 Les Rosemaiys Babies 
left Boucherie Productions, and a few 
months later they signed with Willing 
Productions, which very quickly pro- 
duced the band’s second album, Malin 
plaisir {Malicious Pleasure) (in CD and 
tape) under exceptional conditions. 
Malin plaisir better reflects the band’s 
openess, and their multi-instrumental 
as well as multilingual musicaiity, even 
if this second album characterizes their 
scenic energy somewhat less. 

Their playful and humoristic 
rock hides their sometimes hardened 
affectation. They’re globe-trotters who 
could be run into in France as well as in 
Belgium, Spain, Poland, Slovakia, and 
even in China. 

Illusive! 

I-es Rosemary’s Babies made 
their farewell concert on June 17th 1995 
at Le Bijou (Toulouse), before Jomo 
(the band’s Esperantist) left for Poland, 
where he now lives and works. 

The Esperanto title in the compi- 
lation, «ĉe vi min forprenu» ITake Me 
Home with You), first appeared in 
French in the album Malin plaisir, 
released by Willing Productions. 


- FRANQ\IS - 

Voici un trio de la «Ville Rose» 
(Toulouse, France) avec son «glitter- 
punk polyglotte» aux influences «ethno- 
surfes» - style qu’ils ont eux-memes 
cree. 

Les Rosemary’s Babies sont nĉs 
le 5 novembre 1988 a 22h30 a Toulouse, 
avec les triplets Eric Ivan, Karol 
Kriglsztajn (Jomo), et E1 Rubio de la 
Ganaderiade San Anders. 

Leur premier titre enregistrĉ fi- 
gure sur une compilation single du 
fanzine Abus Dangeureiuc. 

Quelques mois apres paraissent 
leurs deux premiĉres adaptations en 
esperanto sur la compilation 45-tours 
quatre-titres de Vinilkosmo avec «En 
Indiani’» (Chez les Indiens) et «La kanto 
de la kavernulo» |Le chant de 1’homme 
des cavernes). (Ce single, avec deux 
autres titres du groupe Amplifiki, est 
encoredisponibleŭ Eurokka. ) 

En 1991, ils enregistrent leur pre- 
mier album, Lutte de classe (CD, LP, et 
K7), chez Boucherie Productions, qui 
permettra au groupe de dĉcoller en 
France (multiples tournees, concert a 
l'01ympia, tĉlĉs, clips, etc.). 

Leur rĉpertoire chantĉ en plu- 
sieurs langues est trĉs varie. 

En 1992, Les Rosemary’s Babies 
quittent la Boucherie. Quelques mois 
apres ils signent chez Wiiling Produc- 
tions, qui trĉs vite produira le deuxiĉme 
album du groupe, Malin plaisir (CD et 
K7) dans des conditions exception- 
nelles. Malin plaisir reflete davantage 
1’ouverture et la musicalitĉ multiins- 
trumentale aussi bien que plurilingue 
du groupe, meme si ce deuxiĉme album 
en caractĉrise un peu moins 1’ĉnergie 
scenique. 

Leur rock espiĉgle et humoris- 
tique cache une sensiblerie parfois en- 
durcie. Ce sont des globe-trotters que 
l’on a pu croiser en France aiissi bien 
qu’en Belgique, Espagne, Pologne, Slo- 
vaquie, et meme en Chine. 

Insaisissables! 

Les Bebĉs ont fait leur concert 
d’adieux le 17 juin 1995 au Bijou 
(Toulouse) avant le depart de Jomo 
(i'esperantiste du groupe) pour la 
Pologne oŭ il s’«exile», et oŭ maintenant 
il vie et travaille. 

Le titre en espĉranto «ĉe vi min 
forprenu» lAmĉne-moi chez toi), paru 
en version fran<;aise sur 1’album Malin 
plaisir, se trouve sur la compilation 
grace a Willing Productions. 


1 



DEUTSCH 



Foto: Yves Barat 


- ESPANOL - 

He aqui un trio de la "Ciudad Rosa" (apodo de Toulouse) con su "glitter- 
punk" plurilingŭede influencias "etnosurf, estilo creado por ellos mismos. 

La Ro/mariaj Beboj nacio el 5 de noviembre de 1988 a las 22.30 h. en 

Toulouse, con los bebes Eric Ivdn, Karol Kriglsztajn (jomo) y E1 Rubio de la Gana- 
deria de San Anders. 

Su primera cancion grabada se encuentra en el disco recopilatorio del 
fanzine Abus Dangereux. 

Despues de algunos meses, sus primeras versiones en esperanto apa- 
recieron en el single recopilatorio de Vinilkosmo: "En Indiani"' y "La kanto de la 
kavernulo" (La cancion del cavernicola). Este trabajo que incluye otras dos can- 
ciones de Amplifiki todavia esta a la venta en Eurokka. 

En 1991 grabaron su primer dlbum , Lutte de classe (Lucha de clase) 
disponible en compacto, disco y caset (hoy agotados) producido por Boucherie 
Productions, por medio del cual se dieron a conocer en Francia, con numerosasgi- 
ras, conciertoen la prestigiosasala Oiympia, aparicionesen televisiĉn, clips... 

Su repertorio plurilingŭees muy variado. 

En 1992 Les Rosemary’s Babies dejaron Boucherie Prod. para pasar a Wil- 
ling Prod. donde produjeron su segundo album , Malin plaisir (compacto y caset) 
en condicionesexcepcionales. En este trabajo se refleja claramentela apertura, mu- 
sicalidad multiinstrumentaly el pluriligŭismode la banda, si bien se caracteriza por 
una puesta en escena menos potente. 

Su rock irdnico y jugueton encierra una sensibilidad a veces dura. Son trota- 
mundos a quienes se les ha podido ver en Francia, Belgica, F.spana, Polonia, Eslo- 
vaquia o incluso en China. 

Inclasificables. 

Actuaron por ŭltima vez en Toulouse el 17 de junio de 1995, antes del "exi- 
lio" de Jomo (el esperantistade la banda),quese ha trasladadoa Polonia. 

Su cancion en esperanto " ĉe vi min forprenu" (Llevame a tu lado) fuel edi- 
tada por primera vez en frances en Malin plaisir y aparece en se recopilatorio gra- 

cia a WillingProductions. 


Hier ist ein Trio aus der rosa stadt 
(Toulouse, Frankreich) mit ihrem "poly- 
glotten Glitterpunk mit Ethnosurf- 
Einfltissen" - ein Stil, den sie selbst 
geschaffen haben. 

Die Babies (Eric Ivan, Karol 
Kriglsztajn und E1 Rubio de Ia Ganade- 
ria de San Anders) vvurden am 5. 
November 1988 um 22.30 Uhr in Tou- 
louse geboren. 

Ihr erster aufgenommener Titel 
befindet sich auf einer Single -Kompi- 
lation des Fanzines "Abus Dangereux" 
("GefahrlicherMiRbrauch"). 

Einige Monate spater erscheinen 
ihre ersten beiden Esperanto-Bear- 
beitungen auf der Single-Kompilation 
mit vier Titeln von Vinilkosmo, und 
zwar "En Indiani"' ("Im Indianerland") 
und "La kanto de la kavernulo" ("Das 
Lied der Hohlenbewohner"). Die Single 
ist noch bei Eurokkaerhaltlich. 

1991 nehmen sie ihr erstes Al- 
bum auf, "Lutte de classe" ("Klassen- 
kampf'), auf CD, LP und Kassette, bei 
Boucherie Productions, was ihnen den 
Durchbruch in Frankreich ermoglicht 
(mehrere Tourneen, ein Konzert in 
01ympia, Fernsehauftritte, Videoclips, 
etc.). 

Ihr in mehreren Sprachen gesun- 
genes Repertoire ist sehr abwechs- 
lungsreich. 

1992 verlassen Les Rosemary’s 
Babies den Produzenten Boucherie. 

Einige Monate spater kriegen sie einen 
Vertrag bei Willing Productions, die sehr 
schnell das zweite Album der Gruppe 
unter hervorragenden Bedingungen 
produzieren, "Malin Plaisir" ("Ge- 
witzter Spafi"), auf CD und Kassette. 
"Malin Plaisir" spiegelt starker die Of- 
fenheit und die multi-instrumentale 
sowie mehrsprachige Musikalitat der 
Gruppe wieder, wenn auch dieses 
zweite Album die szenische Energie et- 
was weniger zum Ausdruck bringt. 

Ihre schelmische und humoris- 
tische Art von Rock verbirgt eine 
manchmal verhartete Einftihlsamkeit. 
Sie sind Globetrotter, denen man schon 
in Frankreich genauso gut wie in Bel- 
gien, Spanien, Polen, der Slovakei und 
sogar in China begegnen konnte. 
Ungreifbar! 

Die Babies haben ihr Abschieds- 
konzert am 17. Juni 1995 im Bijou 
(Toulouse) gegeben, vor der Abreise von 
Jomo (dem Esperantisten der Gruppe) 
nach Polen, wohin er sich "ins Exil be- 
gibt". 

Der Esperanto-Titelauf der Kom- 
pilation, ”ĉe vi min forprenu" ("Nimm 
mich mit zu dir"), ist in der fran- 
zosischen Version auf dem von Wiliing 
Productions produzierten Album "Ma- 
lin Plaisir" erschienen. 








10. Ld Bmema] A^jbaroj 

(Les A/oisy Neighbours) 


Kontakto: 

p/a Stephan BF.RTHOLIO 
6 passagedes Frenes 
FR-31240SAINT-1EAN 
Francio/France/Francia/Frankreich 
Tel. +3361.74.13.71 

La Bruemaj Najbaroj estas aiia 
tuluza grupo, kreita fine de 1988 de 
Philou (drumo), Daniel (sologitaro), 
Stephan (basgitaro, kantado), kaj Fa- 
brice (ritma gitaro). Ekde la komenco, 
ilia laboro baziĝas sur personaj verkoj 
en alternativa rokstilo. 

La bando gajnis kvinan lokon en 
rokkonkurso Hexagonal Rock 89, kaj 
poste ludis kia enkonduka bando en 
koncertoj kun aliaj bandoj kiaj Maniacs 
kaj La Rozmariaj Beboj. 

Komence de 1991, Fabrice el- 
bandiĝis, tuj anstataŭitade Christophe. 
Tiu ĉi noviĝo kaŭzis stilŝanĝon ĉe La 
Bruemaj Najbaroj, kiu sekve orientu- 
mas je multe pli popeca roko (interalie 
ĉar ankaŭ Christophekantis). 

Meze de 1992, la muzikagado de 
la kvar knaboj intensiviĝis, ilia muziko 
maturiĝis, pli senartifikiĝis, kaj la kan- 
taro pli koheriĝis. Post pluraj koncertoj 
en Tuluzo, ili registris du kantojn, unu 
el ili laŭ du versioj: unu en la angla (ilia 
kutima kantlingvo), la alia en esperanto: 
«Nun vi scias», kiu troviĝasen la kompi- 
laĵo. 

Car Stĉphan estas esperantisto, 
ŝajnis al ili interese adapti unu el siaj 
eroj en la lingvon de Zamenhof, kaj tiel 
montri ke rokmuziki en esperanto ne 
estas neebla defio! 

La Bruemaj Najbaroj aperis per 
unu kanto ankaŭ en la kompilaĵo de 
Ferarock, Ui rage against les quotas 
IFuriozo kontraŭ la kvotoj), ĉe Mĉlodie. 

En majo 1995, disiĝonte, ili re- 
gistris en studio por fiksi sur sonbendon 
siajn plej bonajn erojn. 


ENGLISH — 

I,es Noisy Neighbours is another 
band from Toulouse, created in late 
1988 by Philou (drums), Daniel (solo 
guitar), Stephan (bass, song), and Fa- 
brice (rhythmic guitar). From the very 
beginning, their work was based on per- 
sonalized compositions in an alterna- 
tivc rock style. 

The band won fifth place in the 
rock contest Hexagonal Rock 89, and 
afterwards they played opening band in 
concerts with other bands such as The 
Maniacs and Les Rosemary’sBabies. 

In early 1991 Fabrice left the 
band, immediatelv replaced by Chris- 
tophe, whose singing lead the band to- 
wards a new tum in Les Noisy Neigh- 
bours’ style, moving towards a much 
more pop rock. 

In 1992, the four boys’ musical 
activity intensified, their music ma- 
tured, becoming more straightforward, 
and their repertory became more cohe- 
rent. After several concerts in Toulouse, 
they recorded two titles, one of them in 
two versions: one in English (the lan- 
guage they usually sang in), the other in 
Esperanto: «Nun vi scias» (Now You 
Know), which is in the compilat ion. 

Since Stephan was an Esperan- 
tist, it seemed interesting to them to 
adapt one of their titles in Zamenhof s 
language and to show that rock music 
in Esperanto wasn’t an impossible wa- 
ger! 

Ix*s Noisy Neighbours have also 
recorded one song that appeared in the 
Ferarock compilation, Rage against les 
quotas IRage against Quotas), dis- 
tribued by Mĉlodie. 

In May 1995 they took to a studio 
in order to record their best pieces, prior 
to separating. 


- FRANQ\IS - 

Autre groupe de Toulouse, crĉe 
fin 1988 par Philou (batterie), Daniel 
(guitare solo), Stĉphan (basse, chant), 
et Fabrice (guitare rythmique). Dĉs le 
dĉbut, leur travail s’est axĉ sur des com- 
positions personnelles dans un style 
rock alternatif. 

Le groupe finit cinquieme au 
concours de rock Hexagonal Rock 89: il 
s’en suit plusieurs premiĉres parties 
comme celles des Maniacs ou des Rose- 
mary's Babies. 

Dĉbut 1991, le guitariste ryth- 
mique (Fabrice) quitte le groupe; il est 
remplace aussitot par Christophe. Ce 
changementfait virer le style des Noisy, 
s’orientant vers un rock beaucoup plus 
pop (Christophe chante aussi, et ceci 
n’y est pas etranger). 

Mi-92, 1’activitĉ musicale de ces 
quatre gar^ons s’intensifie, leur mu- 
sique mŭrit, et devient plus carree, et le 
repertoire plus coherent. Apres plu- 
sieurs concerts a Toulouse et d’autres 
premiĉres parties, ils enregistrent deux 
titres, dont I’un en deux versions: une 
en anglais (la langue dans laquelle ils 
chantent d’habitude), 1’autre en 
espĉranto: «Nun vi scias» {Maintenant 
tu sais), qui figure sur la compilation. 

Stĉphan ĉtant esperantiste, il 
leur a paru interessant d’adapter un de 
leurs morceaux dans la langue de Za- 
menhof et de montrer que faire du rock 
en espĉranto n’ĉtait pas un pari impos- 
sible! 

Les Noisv Neighbours figurent 
aussi sur la compilation de la Ferarock, 
La rage against les quotas (distrib. 
Melodie) avec un titre. 

En mai 95, ils rentrent en studio 
pour graver sur bande leurs meilleurs 
morceauxavant de se sĉparer. 


20 \£Xx^Vrvv© 




- ESPANOL - 

La Bruemaj Najbaroj es otro 
grupo de Toulouse, creado a finales de 
1988 por Philou (bateria), Daniel (gui- 
tarra solista), Stephan (bajo v voz) y 
Fabrice (guitarra ritmica). Desde sus 
comienzos su trabajo se basa en com- 
posiciones personales dentro de un es- 
tilo de rock altemativo. 

Obtuvieron el quinto lugar en 
el concurso de Hexagonal Rock 89 y 
posteriormente empezaron a actuar 
como teloneros de grupos como Ma- 
niacs y La Rozmariaj Beboj. 


A comienzos de 1991 Fabrice 
dejo la banda, siendo sustituido por 
Christophe. Esta novedad opero un 
cambio de estilo en el grupo que se ori- 
ento hacia una linea mas popera. 

A mediados de 1992, su activi- 
dad se intensificĉ, ddndose un proceso 
de maduraci6n musical a la vez que se 
desproveian de artiftcio y presentaban 
un repertorio mds coherente. Tras nu- 
merosos conciertos en Toulouse 
grabaron dos canciones, una de ellas 
con dos versiones: en ingles ( idioma 
en el que cantan habitualmente)y en 
esperanto,"Nun vi scias" (Ahora lo 


sabes), que figura en el recopilatorio. 

A1 esperantista Stephan le 
parecio interesante adaptar uno de sus 
canciones en el idioma de Zammenhof 
para demostrar que hacer rock en es- 
peranto no es reto imposible. 

La Bruemaj Najbaroj figuran 
con una canciĉn en el recopilatorio de 
Ferarock Ui rage against les quotas (Fu- 
ria contra las cuotas). 

En mayo de 1995 ante la per- 
spectivade su separaci6n entraron en el 
estudio para dejar grabados sus 
mejores trabajos. 



- DEUTSCH - 

Hier eine vveitere Gruppe aus 
Toulouse, die Ende 1988 durch Philou 
(Schlagzeug), Daniel (Sologitarre), 
Stephan (BaK und Gesang) und Fabrice 
(Rhythmusgitarre) gegrundet vvurde. 
Von Anfang an ist ihre Arbeit auf 
personliche Kompositionen in Alterna- 
tivrock-Stilgerichtet. 

Die Gruppe erreichte den 
funften Platz bei IIexagonal Rock 89 
(Rock-Wettbewerb); hierauf folgten 
mehrere Auftritte als Vorgruppe z.B. bei 
Maniacs und den Rosemary’s Babies. 

Beginn 1991 verlaBt der Rhyth- 
musgitarrist (Fabrice) die Gruppe; er 
wird schnell durch Christophe ersetzt. 


Dieser Wechsel veriindert den Stil der 
Noisy, der sich nun mehr in Richtung 
Poprock entwickelt (Christophe singt 
auch, und das hangt auch hiermit 
zusammen). 

Mitte '92 intensiviert sich die 
musikalische Aktivitat dieser vier Jun- 
gen, ihre Musik wird reifer und boden- 
standiger, das Repertoire mehr zusam- 
menhangend. Nach mehreren Kon- 
zerten in Toulouse und anderen Auftrit- 
ten als Vorgruppe, nehmen sie zwei Ti- 
tel auf, wovon einen in zwei Versionen: 
eine auf Englisch (die Sprache in der sie 
normalenveise singen) , die andere auf 
Esperanto: "Nun vi scias" ("Jetzt weiiŝt 
Du"), welche sich auf der Kompilation 
befindet. 


Da Stephan Esperantist ist, 
schien es ihnen interessant, eines ihrer 
Stŭcke in der Sprache von Zamenhof zu 
bearbeiten und damit zu zeigen, daB 
Rock auf Esperanto zu spielen keine 
unmogliche Aufgabe ist! 

Les Noisy Neighbourssind auch 
mit einem Titel vertreten auf der Kom- 
pilation von FERAROCK. "La rage 
against les quotas" ("Wut gegen die 
Quoten") (Vertrieb: Melodie). 

Im Mai ’95 gehen sie nochmals ins Stu- 
dio um. bevor sie sich trennen, ihre 
besten Stŭcke aufs Band zu pressen. 




ii. Z^aAlburnoj (Les Ablettes) 

Kontakto * 

p/a Philo FOURNIER 


Francio/France/Francia/Frankreich 
Tel. +3361.25.97.06 

La historio de tiu ĉi bando estas 
antikva: ĝi reiras ĝis 1978, en Fumel, 
urbeto de Akvitanio (sud-okcidenta 
Francio), kie kvar amikoj ekludis kune: 
Philo (basgitaro, kantado), Bebeck (gi- 
taro), Francis (gitaro), kaj Pascal 
(drumo). Ili ŝatis T Rex, The Clash, Hen- 
drix...: artistojn kiuj metas sian animon 
en sian muzikon. 

En 1981 ili memproduktis sian 
unuan disketon, Spontaneite zero {Spon- 
taneco nulo}, kaj traumis la koncertejojn 
de la regiono. La Albumoj estis fruhoraj 
altemativuloj. En 1984 ili aliĝis al diskel- 
donejo Rĉflexes, kaj eldonis Tu verras, 
tu verras {Vi vidos, vi vidos}, novan ver- 
sion de kanto de fama tuluza kantisto, 
Claude Nougaro. Tiu ĉi kanto tutnacie 
konigis la bandon. En 1986, la disketo 
Jacky s’en fout {Joĉjo prifajfas} eldoniĝis 
ĉe Polydor - ĝi furoris kaj konfirmis la 
sukceson de la bando. 

Melodio kaj elektro bone kunvi- 
vas ĉirkaŭ interesaj franclingvaj tekstoj. 

Post dua aisketo, Jeunesse sau- 
vage {Sovaĝa juno}, unua albumo, Ics 
Ablettes {La Alburnoj}, aperis en 1988, 
plu ĉe Polydor. Por tiu albumo ili estis 
nur triopo, ĉar Francis elbandiĝis. Ne pli 
fme ol tri jarojn poste, en 1991, aperis 
dua albumo, Art Commando, ĉe Mu- 
sidisc. 

En tiu albumo, «de furiozo kaj re- 
mastriĝo», la sono estis pli kruda kaj la 
tono pli rekta, sed persistis ilia arto 
sukcesigi la kantojn. 

En aprilo 1993 ilia tria albumo 
vidiĝis post pluraj monatoj da regis- 
trado en aranĝita farmdomo. Temas pri 
Anticonstitutionnellement {Kontraŭ- 
konstitucie}, ĉe nova diskeldonejo, FNAC 
Music, kaj kun novaj muzikistoj: Pascai 
foriris, Frank Flies anstataŭis lin ĉe 
dmmo, kaj La Mite enbandiĝis ĉe 
klavaro. 

La bando reekturneis en Francio 
kaj eksterlande. 

Fine de 1993, Bebeck ĉesis ludi, 
kaj nova gitaristo, Cliristophe Balvet, 
anstataŭis lin. Rapide ili registris kelkajn 
kantoj en studio, el kiu unu en esperanto 
por Vinilkosmo-Kompil’. 

Sekvis denove longa periodo, pli 
ol unu jaron da silento - la Alburnoj 
malrapide kuiris novan albumon kun 
titolo Demain le sud {Morgaŭ la sudon} 
en septembro 1995, ĉe BRD Cĉluloid/ 
Melodie. 

Sekvos multaj novaj planoj - 
sekvindaĵo.... 

Atendante, unu el iliaj kantoj, «Je 
n’aimerai que toi» {Nur vin mi amos}, kiu 
aperis en ilia antaŭlasta albumo, estis 
adaptita por la kompilaĵo (tradukita en 
esperanton de R. Cash), por montri ilian 
subtenon kaj simpation por la Internacia 
Lingvo, kaj dank’ al la permeso de FNAC 
Music kaj la laboro de Studio Max en Tu- 
luzo. 


- ENGLISH - 

This band’s history goes ’way 
back to 1978 where, in Fumel, a small 
town in Aquitania (south-westem Fran- 
ce), four friends began playing together: 
Philo (bass, song), Bebeck (guitar), 
Francis (guitar), and Pascal (drums). 
They liked T Rex, The Clash, Hendrix...: 
artists who put their soul into their mu- 
sic. 

In 1981 they produced their own 
single, Spontaneite zĉro, and went 
throughall theregionsconcerthalls. Les 
Ablettes were altenative rockers before 
the act. In 1984 they signed with the 
Rĉflexes label, and released Tu verra, tu 
verra {You'll See, You’U See}, a new ver- 
sion of famous French singer Claude 
Nougaro s hit. This title made the band 
nationally famous. In 1986 the single 
Jacky s’en fout {Jacky Doesn’t Care} was 
released by Polydor ~ it was a hit and 
confirmed the band’s success. 

Melody and electricity join to- 
gether harmoniously around the inte- 
resting French texts. 

After a second single, Jeunesse 
sauvage {Wild Youth}, a first album, Les 
Ablettes was released in 1988 by Polydor. 
For this album they were only a trio, be- 
cause Francis had left the band. No 
sooner than three years later, in 1991, 
their second album, Art Commando, was 
released by Musidisc. 

In this album, «of fury and re- 
gained control», the sound is cruder and 
the tone is more direct, but their art of 
successful songs remains. 

ln Apru 1993 their third album 
saw the light after several months of 
recording in a local farmhouse. It’s Anti- 
constilutionnellemenl, with a new recor- 
ding company (FNAC Music) and with 
new musicians: Pascal left, Frank Flies 
replaced him at the drums, and La Mite 
joined the band at the keyboards. 

The band began going on tour 
again, in France and abroad. 

In late 1993, Bebeck stopped 
playing. A new guitar player, Christophe 
Balvet, took his place. They quickly 
recorded several songs in studio, inclu- 
ding one in Esperanto for Vinilkosmo- 
Kompil'. 

There again followed more than a 
year-long period of silence ~ Les 
Ablettes slowly cooked up their new al- 
bum, Demain le sud {Tomorrow the 
South} in September 1995, at BRD 
Cĉluloid/Mĉlodie. 

Many new plans are to be kept 
under observation.... 

In the meanwhile, one of their 
songs, «Je naimerai que toi» {1*11 Love 
Onlv You}, which originally appeared in 
their before last album, was translated 
into Esperanto byR. Cash for the compi- 
lation, to show their support for the In- 
ternational Language, with the kind au- 
thorisation of FNAC Music. 


- IRANQUS - 

L’histoire de ce groupe est ancien- 
ne. Elle remonte a 1978 oŭ, a Fumel, pe- 
tite ville du Sud-Ouest (Aquitaine), quatre 
copains, Philo (basse, chant), Bebeck 
(guitare), Francis (guitare), et Pascal (bat- 
terie) se mettent a jouer ensemble. Ils ai- 
ment T Rex, Les Clash, Hendrbc..: les 
artistes qui mettent leur ame dans leur 
musique. 

En 1981, ils autoproduisent leur 
premier 45-tours, Spontaneite zero, et 
ecument les salles de concert de la region. 
Les Ablettes ont ete alternatifs avant 
1’heure. En 1984, ils signent chez Rĉflexes 
(le label de l’epoque) et sortent Tu verras, 
tu verras, reprise d’une chanson de 
Claude Nougaro. C’est ce titre qui faira 
connaitre le groupe nationalement. En 
1986, le single Jacky s'en fout sort chez 
Polydor. II fait mouche et confirme le 
succes du groupe. 

Melodie et electricite font bon 
menage autour de textes interessants 
(chantes en frangais). 

Apres un second single, Jeunesse 
sauvage, le premier album, Les Ablettes, 
parait en 1988, toujours chez Polydor. Sur 
cet album, ils ne sont plus que trois, Fran- 
cis ayant quitte le groupe. Ce n’est que 
trois ans apres, en 1991, que le deuxieme 
album, Art Commando, est publie chez 
Musidisc. Avec cet album, I.es Ablettes se 
sentent libres apres le depart de chez 
Polydor. 

Dans cet album «de rage et de 
reprise de controle», le son est brut et le 
ton plus direct, mais l’art de reussir les 
chansons persiste. 

En avril 1993, leur troisieme album 
voit le jour apres plusieurs mois 
d’enregistrement dans une ferme «du 
pays». C’est Anticonstitutionnellement, 
avec une nouvelle maison de disques 
(FNAC Music) et de nouveaux musiciens. 
Pascal est parti, Frank Flies le remplace a 
la batterie, et Ia Mite entre avec des 
claviers. 

Le groupe se remet k tourner en 
France et a 1’etranger. 

Fin 93, Bebeck arrete de jouer. Un 
nouveau guitariste, Christophe Balvet 
prend sa place. Rapidement, ils enre- 
gistrent quelques titres en studio, dont un 
en esperanto pour Vinilkosmo-KOmpil'. 
Puis vient de nouveau une longue periode 
(plus d’un an) de silence ~ Les Ablettes 
mijotent un nouvel album qui a pour titre 
Demain le sud. II est sorti vers fin septem- 
bre 1995 chez BRD Cĉluloid/Mĉlodie. 

Plein de nouveaux plans ~ affaire a 
suivre.... 

En attendant, un de leurs titres, 
«Nur vin mi amos» {Je n’aimerai que toi} 
paru sur leur avant demier album, a ete 
adapte en esperanto (par R. Cash), en 
soutien et par sympathie pour la Langue 
Internationale, avec Fautorisation de 
FNAC Music et le travail du studio Max a 
Toulouse. 



ESPANOL 


La historia de esta banda es antigua. 
Hay que remontarse hasta 1978 en Fumel, 
pequena ciudad de Aquitania (Sudoccidente 
frances), donde cuatro amigos tocaban jun- 
tos: Philo (bajo y voz), Francis (guitarra) y 
Pascal (bateria). Sus grupos preferidos eran 
T Rex, Clash y J. Hendrix. 

En 1981 autoprodujeron su primer 
single, Spontaneite Zero (Espontaneidad 
Cero), recorriendo los escenarios de la 
region. La Alburnoj fueron alternativos pre- 
coces. En 1984 firmaron por el sello Reflexes 
publicando Tu verras, Tu verras (Tŭ veras.Tŭ 
verŭs), version de una cancion del famoso 
artista Claude Nougaro. Por medio de este 
titulo se hicieron populares en Francia. 
Enl986 el single }acky sen fout (Jacky pasa) 
fue editado por Polydor obteniendo un gran 
reconocimiento y confirmando el exito de la 
banda. 

Melodia y electricidad se aunan 
armopicamenteapoyadas sobre interesantes 
textos enfrances. 

Despues del segundo single vino su 
primer ŭlbum, Jeunesse Sauvage (Juventud 
salvaje). Les Ablettes surgio en 1988 durante 
su periodo en Polydor. Entonceseran un trio 
pues Francis ya habia dejado la banda. Hubo 
que esperar tres anos para la publicacion en 
1991 del segundo album Art Commando en 
Musidisc. 

En este trabajo "de fŭria y autocon- 
trol” el sonido era mds crudo y el tono mas 
directo, pero sin perder por ello el arte del 
ĉxito. 

En abril de 1993 vio la luz su tercer 
album tras muchos mese de grabaciŭn en 
una rehabilitada casa-granja. Se trata de 
Anticonstitutionellement (Anticonstitucional- 
mente) de la mano de una nueva firma, 
FNAC Music y con nueva formacion, Flank 
Flies sustituyo en la bateria a Pascal y La 
Mite se incorporo ocupdndose de los tecla- 
dos. 

En este periodo retomaron las giras 
tanto por Francia como por el extranjero. 

A finales de 1993 Bebeck dejo de to- 
car, ocupando su puesto Christophe Balvet. 
Sin demora grabaron nuevas canciones en el 
estudio, una de las cuales figura en este recopi- 
latorio. 

Sucedi6 un largo periodo de silencio, 
en el cual prepararon con detenimiento un 
nuevo album, Demain lesud ( Manana el sur) 
en septiembre de 1995 con BRD Celuloid/ 
Mĉlodie. 

Continuarŭn con una larga serie de 
proyectos, planes... 

Mientras, una de sus canciones "Je 
n'aimerai que toi" (Te amare solo a ti) ha 
sido traducida por Rikardo Cash al esperan- 
to. De esta manera muestran su apoyo y 
simpatia a la lengua internacionalgracias a la 
colaboracion de Studio Max en Toulouse y a 
la autorizacionde FNAC-Music. 



- DEUTSCH - 

Die Geschichte dieser Gruppe 
ist uralt. Sie geht zuruck bis 1978, als 
in Fumel, einer kleinen Stadt im 
Sŭdvvesten von Frankreich (Aqui- 
taine) vier Kumpel, Philo (BaR, 
Gesang), Bebeck (Gitarre), Francis 
(Gitarre) und Pascal (Schlagzeug), be- 
gannen zusammen zu spielen. Sie 
mochten T Rex, The Clash, Hen- 
drix...:Kŭnstler, die ihre Seele in ihre 
Musiklegen. 

1981 produzieren sie selbst 
ihre erste Single, "Spontaneite Zero" 
("SpontanitatNull"), und machen die 
Konzerthallen der Region unsicher. 
Les Ablettes vvaren alternativ, vor 
ihrer Zeit. 1984 zeichnen sie bei Re- 
flexes (dem damaligen Label) und 
bringen "Tu verras, tu verras" heraus, 
ein Cover eines Liedes von Claude 
Nougaro. Dieser Titel macht die 
Gruppe im ganzen Land bekannt. 
1986 kommt die Single "]acky s’en 
fout" ("Jacky macht sich nichts 
draus") bei PoIydor heraus. Sie ist ein 
groBer Erfolg und bestatigt den Erfolg 
der Gruppe. 

Melodie und Elektrizitat pas- 
sen gut zusammen, rund um interes- 
sante Texte (auf Franzosisch gesun- 
gen). 

Nach einer zvveiten Single, "Jeu- 
nesse Sauvage" ("Wilde Jugend"), er- 
scheint 1988 das erste Album, "Les 
Ablettes", noch stets bei Polydor. Auf 
diesem Album sind sie nur noch zu 
dritt, da Francis die Gruppe verlassen 
hat. Erst drei Jahre spater, 1991, vvird 
das zvveite Album, "Art Commando ", 
bei Musidisc heraus gebracht. 

Mit diesem Album fŭhlen Les 
Ablettes sich frei, nach ihrem Ab 



schied von Polydor. 

In diesem Album "der Wut und 
des Zurŭckgevvinnens von Kontrolle" 
ist der Klang roh und der Ton mehr 
direkt, aber die Kunst gute Lieder zu 
machen bleibt. 

Im April 1993 sieht ihr drittes 
Album das Tageslicht, nach mehreren 
Monaten mit Aufnahmen in einem 
Bauernhof "im Hinterland". Es ist 
" Anticonstitutionnellement”, mit 
einem neuen Verlag (FNAC Music) 
und mit neuen Musikern. Pascal ist 
gegangen, Frank Flies ersetzt ihn am 
Schlagzeug und La Mite kommt mit 
Keyboardsdazu. 

Die Gruppe beginnt vvieder in 
Frankreich und im Ausland auf 
Tourneezu gehen. 

Ende '93 hort Bebeck auf zu 
spielen. Ein neuer Gitarrist, Chris- 
tophe Balvet, nimmt seinen Platz ein. 
Schnell nehmen sie mehrere Titel im 
Studio auf, darunter einen auf Es- 
peranto fŭr Vinilkosmo-Kompil'. 

Darauf folgt eine lange Phase 
(mehr als ein Jahr) der Stille Les 
Ablettes kocheln an einem neuen Al- 
bum, das den Titel "Demain le sud" 
("Morgen der Sŭden") haben vvird. Es 
mŭBte gegen Ende September 1995 
bei BRD Celuloid/Melodie heraus 
kommen. 

Voller neuer Plane - sollte man 
im Augebehalten... 

Inzvvischen vvurde einer ihrer Titel, 
"Je n’aimerai que toi" ("Ich vverde nur 
dich lieben"), der auf ihrem letzten 
Album erschien, auf Esperanto bear- 
beitet (durch Rikardo Cash), zur Un- 
terstŭtzung und aus Sympathic fŭr 
die Internationale Sprache, mit Er- 
laubnis von FNAC Music und der Stu- 
dioarbeit von MAX in Toulouse. 


w> 23 




12. i^ŝamandurjes(jPixamandŭrries) 


Kontakto: 

p/a Joan ARTIGAS ALSINA 
C/ Casavells53 

ES-17121 CORQA (Girona) 

Hispanio/Spai n/Espagne/ 
Espafia/Spanien 
Tel. +34 72.63.02.56 
Faks+34 72.64.04.18 

Pixamandŭrries estas kataluna 
vorto uzata ĉefe en la regiono Emporda 
por indiki malestimaton, fitaksaton, 
kvazaŭ trampulon. 

Sed depost 1990 ĝi estas la nomo 
de anarko-punka folkkora bando de 
Casavells (Girona, Katalunio, Hispa- 
nio), bone konata ĉe la alternativaj sub- 
grundaj medioj de Katalunio. 

Tiu ĉi grupo estis starigita de gi- 
taristo Joan Artigas «Pine» kaj drumisto 
Josep «Rovi». 

Fine de 1990, kun helpo de bas- 
gitaristo «Tina» kaj kantisto «Skene- 
pelat», ili produktis sian unuan 
diskegon, Quina vida {Kia vivo). 

Poste la bando turneis tra tuta 
Katalunio, kaj necesis atendi ĝis 1993 
por ke Piŝamandurjes produktu novan 
albumon, L’any dels gossos {La hunda 
jaro). 

Tiu albumo muzike spegulas 
ĉiujn ŝanĝiĝojn en la grupo, el kiu restis 
nur la gitaristo «Pine». Kvar novaj 
gemuzikistoj kompletigis la aron: dru- 
misto Fran «Kinti», basgitaristinoSonia 
H., alia gitaristo Xevi Ferrer, kaj kan- 
tisto Josĉ «Kuko». ĉilasta ankaŭ ludas 
tipe katalunan blovinstrumenton, la 
graljon, kaj ankaŭ perkutilojn. 

L'any dels gossos reprezentas 
ankaŭ la interesiĝon de la bando pri 
lingvoj, per tekstoj en la kastilia (his- 
pana), la araba, kaj esperanto, krom en 
la kataluna, kiun ili daŭre uz.as. 

Post la registro de L’any dels gos- 
sos, Sonia H. forlasis la bandon, 
anstataŭita de ĵonl (eksbasgitaristo de 
Juanito Piquetey los Mataesquiroles). 

Komencede 1994, Piŝaniandurjes 
produktis disketon Tierra y libertad 
{Tero kaj libereco), por subteni la rebe- 
lajn indianojn de Chiapas (Meksiko), 
donante al ili ĉiujn profitojn de la 
diskvendiĝo. Inter aliaj. Piŝamandurjes 
partoprenis la kompilajon Insumision 
{Militserva rifuzo) produktitande MOC- 
KEM de Bilbao. kaj la Cinta antirasista 
{Kontraŭrasista kasedo) produktitan de 
la kontraŭfaŝista kolektivo Al Enemigo 
Ni Agua {A1 MalamikoEĉ Ne Akvon). 

Piŝamandurjes ekturneis ekster 
Katalunio: en Francio, Svisio, kaj Ger- 
manio. 

Komence de 1995, post tumeo 
en Germanio, la bando liberiĝis de ĵoni, 
kiu estis tuj anstataŭigita. 

En la kompilaĵo ili prezentas la 
kanton «La bonaj vortoj». 


- ENGLISH - 

Pixamandŭrries (pronounced 
Ipeesha man dooryas) is a Catalan 
swear word used mainly in the Em- 
porda region of Catalonia towards dis- 
tasteful or disreputable individuals, 
such as tramps. 

But since 1990 it’s been the 
name of an anarcho-punk folkcore 
band from Casavells (Girona, Catalonia, 
Spain), well-known In the alternative 
underground milieu of Catalonia. 

This band was started up by 
guitar player Joan Artigas «Pine» and 
drummer josep «Rovi». 

In late 1990, with the help of 
bass guitar player «Tina» and singer 
«Skenepelat», they released their first 
LP, Quina vida {Whata Life). 

Aftenvards, the band went on 
tour throughout Catalonia, and it was 
only in 1993 that Pixamandŭrries 
released a new tape album, L'any dels 
gossos {The Year of the Dogs). 

This album musically reflects 
all the changes the band had under- 
gone, in which only the guitar player 
«Pine» remained. Four new musicians 
joined up: drummer Fran «Kinti», 
bassist Sonia H., another guilar player, 
Xevi Ferrer, and singer Josŭ «Cuco», 
who also played the typically Catalan 
wind instrument, the gralla, as well as 
percussion. 

L'any dels gossos also presents 
the band’s interest in languages, with 
texts in Castillian, Arabic, and Esperan- 
to, besides the usualCatalan. 

After recording L'any dels gos- 
sos, Sonia H. left the band, replaced by 
Joni (ex-bassist for Juanito Piquete y 
los Mataesquiroles). 

In early 1994, Pixamandŭrries 
released a single, Tierray libertad {Land 
and Liberty), in support ofthe Chiapas 
Indian rebellion in Mexico - all sales 
profits are turned over to them. Among 
others, Pixamandŭrriestook part in the 
compilation Insumisiĉn released by 
MOC-KEM in Bilbao, and the Cintaan- 
tirasista {Antiracist Cassette) released 
by the antifasciste collective A1 Ene- 
migo Ni Agua {Not Even Water to the 
Enemy). 

Pixamandŭrries went on tour 
beyond Catalonia: in France, Switzer- 
land, and Germany. 

In early 1995, after a tour in 
C’.ermany, the band separated from 
Joni, who was immediately replaced. 

In the compilation they pre- 
sent the title «La bonaj vortoj» {The 
Good Words). 


- FRANQ\IS - 

Pixamandŭrries (prononcer |pi- 
chamanndoŭrr yess]) est un mot cata- 
lan utilise surtout dans la region 
d Empordŭ pour designer quelqu’un 
qui est peu considĉrĉ (ŭ la limite du 
SDF). 

Mais, c’est aussi depuis 1990, le 
nom d’un groupe anarcho-punk folk- 
core de Casavells (Girona) bien connu 
dans les milieux alternatifs under- 
ground de la Catalogne. 

Ce groupe a ete mis sur pied par 
le guitariste Joan Artigas «Pine» et le 
batteur Josep «Rovi». 

Fin 1990, avec le concours de 
«Tina» (bassiste) et «Skenepelat» 
(chanteur), ils produisent leur premier 
album (LP) Quina vida {Quelle vie). 

Depuis lors, le groupe tourne 
dans toute la Catalogne. On devra at- 
tendre jusqu’en 1993 que Pixaman- 
dŭrries produise un nouvel album- 
cassette L'any dels gossos (L’annĉe des 
chiens). 

Cet album reflete musicalement 
tous les changements survenus dans le 
groupe dont seul le guitariste «Pine» 
reste. Quatre nouveaux musiciens vien- 
nent complĉter la formation: le batteur 
Fran «Kinti», la bassiste .Sonia H., un 
autre guitaristc Xevi Ferrer, et le 
chanteur Josĉ «Cuco». Ce dernier joue 
aussi un instrument a vent typique 
catalan, la graille, ainsi que des percus- 
sions. 

L'any dels gossos reprĉsente aussi 
1’intĉrĉt qu’a le groupe pour les langues: 
avec des textes en castillan (espagnol), 
arabe, et espŭranto en plus du catalan 
qu’ils utilisent depuis toujours. 

Apres l’enregistrement de L’any 
dels gossos, Sonia H. quitte le groupe: 
elle est remplacee par Joni (ex-bassiste 
de Juanito Piquete y los Mataes- 
quiroles). 

Dŭbut 1994, Pbcamandŭrries 
produit un single, Tierra y Libertad 
{Terre et liberte), en soutien & la rĉvolte 
des Indiens Chiapas (Mexique) en leur 
dediant tous les profits des ventes du 
disque. Entre autres, les «Pixes» ont 
participĉ a la compilation Insumision 
produite par le MOC-KEM de Bilbao et 
la Cinta antirasista {Cassette antiracis- 
te) produite par le collectif antifasciste 
A1 Enemigo Ni Agua {Meme pas de 
l’eau pour 1’ennemi). 
Pixamandŭrriesont commencea tour- 
ner & l’extĉrieur de la Catalogne: en 
France, Suisse, et Allemagne. 

Dĉbut 95, aprĉs une tournee en Alle- 
magne, le groupe se separe de Joni, qui 
est aussitot reinplacĉ. 

Dans la compilation, ils presentent le 
titre «La bonaj vortoj». 




DEUTSCH 



Foto: Amparo Martin G. 


- ESPANOL - 

\jd palabra Pixamandurriesse utiliza en el catalan de la zona del Am- 
purddn para expresar desprecio, menoscabo etc. 

Sin embargo desde 1990 es el nombre de un grupo anarco-punk- 
folkcore de Casavells (Girona, Catalunya) muv popular en el ambiente under- 
ground de la region. 

Joan Artigas "Pine" (guitarra) y el bateria losep "Rovi" fueron los, 
creadoresdel grupo. 

A finales de 1990 con la ayuda del bajista "Tina" y el cantante "Skene- 
pelat" produjeronsu primer LP Quina vida (Vaya vida!). 

Posteriormente efectuaron una gira por Catalunya y hubo que esperar 
hasta 1993 para poder escuchar su nuevo album L'any dels gosses (E1 ano de 
los perros). 

Aqui se refiejan los cambiosoperadosen la banda, dondc sĉlo queda el 
guitarra "Pine". Se incorporancuatro miembros:el bateriaFran "Kinti", Sonia 
H. al bajo, Xavi Ferrer a la guitarra y Ios6 "Kuko" pone la voz ademds de tocar 
las percusionesy lagralla , un instrumentotipicamentecatalan. 

L'any dels gosses es un exponentedel interĉsdel grupo por las lenguas 
concretado en letras en castellano, drabe y esperanto, amen del cataldn, su 
lengua habitual. 

Tras la grabaci6n de L'any dels gosses Sonia abandona el grupo, susti- 
tuyĉndoIe)oni, antiguo bajistade luanito Piquetey los Mataesquiroles. 

A comienzosde 1994 Pixamandurriesproduceel single Tierray Liber- 
tad, sumandose a la causa indigena de Chiapas y destinando alli los benefi- 
cios del citado trabajo. Asimismo participaron en el recopilatorio Insumision 
producido por el movimiento KEM-MOC de Bilbao y en la Cinta antirasista 
producida por el colectivo A1 Enemigo Ni Agua. 

Pixamandurries ha hecho giras fuera de Catalunya en Francia, Alema- 
niaySuiza. 

En el recopilatorio presentan la cancion "La bonaj vortoj” (Las buenas 
palabras). 


Pixamandŭries ist ein katalanischer 
Begriff, dervor allem in der Region F.mporda 
gebraucht wird, um jemanden zu beschrei- 
ben, der vvenig angesehen ist (an der Grenze 
zum Obdachlosen). 

Aber, seit 1990 ist es auch der Name 
einer Anarcho-Punk Folkcore Gruppe aus 
Casavells (Girona), die im alternativen Un- 
derground-Milieu von Katalonien sehr 
bekannt ist. 

Diese Gruppe vvurde durch den Gitar- 
risten Joan Artigas "Pine" und den 
Schlagzeuger Josep "Rovi" gegrŭndet. 

Ende 1990 produzieren sie ihr erstes 
Album (LP) "Quina vida" (”Was fŭr ein 
Leben"), mit der Hilfe von "Tina" (Bassist) 
und "Skenepelat" (Sŭnger). 

Seitdem geht die Gruppe in ganz Kat- 
alonien auf Tournee. Man muKte bis 1993 
vvarten, bis Pixamandŭrries ein neues Kas- 
setten-Album produzierten, "L’any dels gos- 
sos" ("Das Jahrder Hunde"). 

Dieses Album spiegelt musikalisch 
alle Veranderungcn in der C.ruppe wieder, 
von der nur der Gitarrist "Pine" ŭbrig bleibt. 
Vier neue Musiker kommen dazu, um die Be- 
setzung zu vervollstandigen: der Schlag- 
zeuger I ; ran "Kinti", die Bassistin Sonia H., 
ein weiterer Gitarrist Xevi Ferrer und der 
Sanger Josŭ "Cuco". Dieser spielt auch ein 
typisch katalanisches blaslnstrument, die 
"graille" , sowie Percussion. 

"L'any dels gossos" zeigt auch das In- 
teresse der Gruppe an Sprachen: mit Texten 
auf Kastilisch (Spanisch), Arabisch und Es- 
peranto, sowie Katalanisch, welches sie seit 
jeher gebrauchen. 

Nach der Aufnahme von "L'any dels 
gossos" verlaRt Sonia H. die Gruppe: sie wird 
durch Joni ersetzt (Ex-Bassist von Juanito 
Piquetey Ios mataesquiroles). 

Beginn 1994 produzieren Pixaman- 
dŭrries eine Single, "Tierra y Libertad" 
("Erde und Freiheit”), als Unterstŭtzungder 
Revolte der Eingeborenen Chiapas (Mexiko), 
denen sie auch allen Profit aus dem Verkauf 
der Platte zukommen lassen. AuBerdem 
haben die "Pixes" unter anderem an der 
Kompilation " Insumision" teilgenommen, 
die durch MOC-KEM in Bilban produziert 
wurde, sowie auch an der Cinta antirasista 
(anti-rassistischeKassette), produziert durch 
das anti-faschistische Kollektiv "Al enemigo 
ni agua" ("Selbst kein Wasser fŭr den 
Feind"). 

Pixamandŭrries haben begonnen 
auch auRerhalb Kataloniens auf Tournee zu 
gehen: in Frankreich, der Schweiz und in 
Deutschland. 

Beginn '95, nach einer Tournee in 
Deutschland, trennt sich die Gruppe von 
Joni, der schnell ersetzt wird. 

In der Kompilation stellen sie den Ti- 
tel "La bonaj vortoj" ("Die guten Worte”) vor. 



i3 .Ev 


Kontakto: 

p/aAl’Abordage 
51 blvd de 1’Ĉgalitĉ 
FR-44000NAONED/NANTES 
Francio/ France/Francia/ Frankreich 
Tel. +3340.43.04.12 
Faks+33 40.43.51.80 

Ekde 1981, EV dediĉas sin al 
muzika multflankeco, konservante la 
esencon de malsamaj kulturaj riĉaĵoj - 
ĉu en la bretona, ĉu en la finna, ĉu en la 
franca, ĉu almenaŭ unufoje en esperan- 
to, EV celas esti universala. 

EV, tio estas: Jari (basgitaro, kan- 
tado), Gvveltaz (gitaro, bombardo, kan- 
tado), Fakir (klavaroj, akordeono, kan- 
tado), kaj Harri (drumo, kantado). Ilia 
energia muziko, infiuata de etno-pop- 
roko kun keltaj nuancoj, donas al ili for- 
tan personecon. ĉar ia bando havas 
bretonon kaj finnojn, ilia kantaro ĉefe 
estas trilingva. 

En 1989 ilia unua produktaĵo 
estiĝis: disketo kaj kasedo kun titolo 
Shamaani. Sekvis tri albumoj: 6 Octobre 
(KS) en 1990, DistnijiKD) en 1993 (kun- 
produktajo Gwenn Kivi/Lola Label, dis- 
tribuo Polygram), kaj finfine Reuz, kiu 
ricevis artan produkton de Thĉo Hakola 
(eks-Orchestre Rouge kaj Passion Fod- 
der). Tiu albumo estis produktita kaj 
distribuita laŭ samaj kondiĉoj kiel Dis- 
truj. 

Ekde 1991, EV ekigis veran ka- 
rieron kun gravaj koncertoj kaj turneoj 
(enkonduka bando de Elmer Food Beat 
ĉe 01ympia en Parizo, Festival Inter- 
celtique de Lorient, Ĉlysĉe Mont- 
martre en Parizo, fUat du Rock en 
Montpellier. kun turneoj en Francio, 
Kimrio, Nederlando.kaj Belgio. 

Filmeto estis farita de Jo Pinto 
Moia kun la titolo «Marins perdus» 
IPerditaj maristoj) el ilia unua KD- 
albumo, Distruj. 

EV preparas turneon (11 sept. - 14 okt. 
1995) tra Nederlando, Belgio, German- 
io, Svisio, kaj Kimrio. 

Dank’ al la permeso kaj kun- 
laboro de Ix»la Label dum la registrado 
de Reuz, la kanto «Knabin’ de Sarre» 
(tradukita en esperanton de R. Cash) 
estis pretigita por la kompilaĵo de 
Vinilkosmo. KD kun nur tiu kanto en es- 
peranto estis produktita je 500 ekzem- 
pleroj de Lola Label/Gwenn Kivi kaj 
dissendita reklamcele. 


- ENGLISH - 

Since 1981, EV has consecrated 
itself to musical eclecticism, retaining 
the essence of different cultural rich- 
nesses - whether it be in Breton, in 
Finnish, in French, or at least once in 
Esperanto, EV strives to be universal. 

EV is made up of Jari (bass, song), 
Gweltaz (guitar, bombard, song), Fakir 
(keyboards, accordeon, song), and Harri 
(drums, song). Their energetic music, 
influenced by ethno-pop rock with 
Celtic nuances, gives them a strongper- 
sonality. Since the band has a Breton 
and some Finns, their repertory is 
mainlytrilingual. 

In 1989 their first release saw the 
light of day: a single and tape with the 
title Shamaani. Three albums have fol- 
lowed: 6 Octobre (tape) in 1990: Distruj 
(tape) in 1993 (co-released by Gwenn 
Kivi and Lola Label. distributed by 
Polygram). and finally Reuz, which 
benefited from the artistic production 
of Thĉo Hakolo (ex-Orchestre Rouge 
and Passion Fodder). This last album 
was produced and distributed under 
the same conditionsas Distruj. 

Starting in 1991, EV began a true 
career, with important concerts and 
tours (opening band for Elmer Food 
Beat at tlu> Olympia Hall in Paris, the 
Interceltic Festival in Lorient, the 
Elysĉe Montmartrein Paris, the Etat du 
Rock in Montpellier, with tours in 
France, VVales, the Netherlands, and 
Belgium. 

A clip was turned by Jo Pinto 
Moia with the title «Marins perdus» 
{Lost Sailors) from their first CD Distruj. 

EV is presently preparing a tour 
(11 sept. - 14 oct. 1995) in the Nether- 
lands, Belgium, Germany, Switzerland, 
and VVales. 

Thanks to the authorisation and 
collaboration of Lola Label during the 
recording of Reuz, the title «Knabin’ de 
Sarre» |The Girl from Sarre) was trans- 
lated into Esperanto by R. Cash and 
prepared for the Vinilkosmo compila- 
tion. A CD with this one song in Es- 
peranto was released in 500 copies by 
Lola Label/Gwenn Kivi and distributed 
for publicity. 


- FRAN^AIS - 

Depuis 1981, EV se consacre & 
leclectisme musical en retenant 
1’essence de differentes richesses cul- 
turelles - que ce soit en breton, en 
fmnois, en frangais, ou pour au moins 
une fois en esperanto, EV se veut uni- 
versel. 

EV, c’est Jari (basse, chant), 
Gweltaz (guitare, bombarde, chant), 
Fakir (claviers, accordeon, chant), et 
Harri (batterie, chant). Leur musique 
energique aux influences ethno-pop- 
rock avec des nuances celtiques leur 
donne une forte personnalite. Parce que 
le groupe est compose d’un Breton et 
de Finnois, leur repertoire est princi- 
palementtrilingue. 

En 1989, leur premiĉre produc- 
tion voit le jour: un single et cassette in- 
titule Shamaani. Suivent trois albums: 6 
Octobre (cassette) en 1990, Distruj (CD) 
en 1993 (une coproduction Gwenn 
Kivi/Lola Label, distribution PoIy- 
gram), et enfin Reuz, qui bĉnĉficiede la 
production artistique de Thĉo Hakola 
(ex-Orchestre Rouge et Passion Fod- 
der). Ce dernier album est produit et 
distribue dans les memes conditions 
que Distruj. 

A partir de 1991, EV entame une 
vraie carriĉre avec des concerts et 
toumees importants (premiĉre partie 
d Elmer Food Beat a 10tympia, Festi- 
val Interceltique de Lorient, £lysĉe 
Montmartre a Paris, fitat du Rock & 
Montpellier, avec des tournĉes en 
France, Pays de Galles, Pays-Bas, et Bel- 
gique). 

Un clip est rĉalisĉ par Jo Pinto 
Moia avec le titre «Marins perdus» de 
leur premierCD, Distruj. 

EV prĉpare une tournĉe (11 sepl. 
- 14 oct. 1995) aux Pays-Bas, en Bel- 
gique, en Allemagne, en Suisse, et au 
Pays de Galles. 

Grace k 1’autorisationet collabo- 
ration de Lola Label pendant 1’enre- 
gistrement de Reuz, le titre «Knabin’ de 
Sarre» |La fille de Sarre) est traduite en 
espĉranto par R. Cash pour la compila- 
tion de Vinilkosmo. Un CD avec ce seul 
titre en espĉranto est tirĉ & 500 exem- 
plaires par Lola Label/Gwenn Kivi et 
diffusĉen promotion. 





ESPANOL 



Desde 1981 EV se consagra 
al eclecticismo musical en perma- 
nente bŭsqueda de la esencia de las 
distintas tradicionesculturales, tan- 
to la bretona como la finlande- 
sa.francesa o incluso por una vez, 
en la del esperanto. Su intenciŭn es 
ser universales. 

larl (bajo y voz), (Jvveltaz 
(guitarra.bombardino y voz),Fakir 
(teclados.acordeon y voz) y Harrl 
(bateria y voz) integran EV. Con in- 
fluencias etno-pop-rock y matices 
celtas la energia de su inter- 
pretaciŭn aporta a su mŭsica una 
fuerte personalidad. Debido a la 
presencia en la banda de un breton 
y finlandeses su repertorio es tril- 
ingŭe. 

Su primera producciŭn vio la 
luz en 1989: mini-LP con caset titu- 
lado Shamaani. A ĉl siguieron tres 
albumes: 6 Octobre (caset) en 1990, 
Distruj (compacto) enl993 (copro- 
ducido con Gwenn Kivi/I.ola Label 
y distribuido por Polygram) y Reuz 
con la producciŭn artistica de Theo 
Ilakola (ex-Orchestre Rouge v Pas- 
sion Fadder). Este album fue pro 
ducido y distribuido en las mismas 
condicionesque Distruj. 

Desde 1991 EV dio comienzo 
a una verdadera carrera con impor 
tantes conciertos y giras (telone- 
ando a Elmer Food Beat en el 
Olympiade Paris, Festival Intercel- 
tique de Lorient, Elysŭe Mont- 
martre de Paris, Ĉtat du Rock en 
Montpellier, realizando giras en 
Francia, Gales,Holanday Belgica. 

Jo Pinto Moia produjo un 
clip sobre la canciŭn "Marins Per- 
dus" desu primerdlbum Distruj. 

Actualmente preparan una 
gira. Gracias a la autorizaciŭn y co- 
laboraciŭn de Lola Label durante la 
grabaciŭn de Reuz pudieron efec- 
tuar la grabacion de "Knabin' de 
Sarre", traducida por Rikardo Cash 

Un compacto con tan sŭlo 
este tema en esperanto ha sido pro- 
ducido con una tirada de 500 ejem- 
plares y difundidocon fines promo- 
cionales por parte de Ixila Label/ 
Gwenn Kivi. 


- DEUTSCH - 

Seit 1981 widmet sich EV dem 
musikalischen Eklektizismus, indem die 
Essenz verschiedener kultureller Reich 
tŭmer verarbeitet wird; sei es auf Bre- 
tonisch, Finnisch, Franzosisch oder min- 
destens ein Mal auf Esperanto, EV will 
universell sein. 

EV sind Jari mit BaB und Gesang, 
Gweltaz an der Gitarre, der Bombarde 
und Gesang, Fakir an Keyboards, Akkor- 
deon und Gesang und Harri am 
Schlagzeugund Gesang. 

Ihre energiegeladene Musik mit 
Ethno-Pop-Rock Einflŭssen und keltischen 
Nuancen gibt ihnen eine starke 
Personlichkeit. 

Da die Gruppe aus einem Breto- 
nen und aus Finnen besteht, ist ihr 
Repertoire grundsatzlich dreisprachig. 

1989 sieht ihre erste Produktion 
das Tageslicht: eine Single und Kassette 
mit dem Titel "Shamaani". Es folgen drei 
Alben: "6 Octobre" (Kassette) in 1990, 
'Distruj" (CD) in 1993 (eine Co- 
Production Gwenn Kiwi/LolaLabel, Ver- 
trieb Polygram) und zuletzt "Reuz", 
welches von der kŭnstlerischen Produk- 
tion durch Thŭo Hakola (ex-Mitglied von 
Orchestre Rouge und Passion Fodder) 


profitiert. Dieses letzte Album wurde 
unter den selben Bedingungen pro- 
duziertund vertriebenwie "Distruf. 

Ab 1991 beginnt EV eine echte 
Karriere mit wichtigen Konzerten und 
Toumeen (Vorgruppe von Elmer Food 
Beat in l’01ympia, Festival Intercel- 
tique von LORIF.NT, Elysĉe Mont- 
martre in Paris, Etat du Rock in Mont- 
pellier, Tourneen in Frankreich, Wales, 
den Niederlandenund Belgien). 

Ein Video-Clip wird von dem Ti- 
tel "Marins perdus" ("Verschollene 
Seefahrer") aus ihrem ersten Album 
"Distruf durch Jo PintoMoiagedreht. 

EV bereitet eine Tournee vor 
(weitereInformationenfolgen). 

Auf Grund der Genehmigung 
und der Mitarbeit von Izila I,abel 
wahrend der Aufnahmen zu "Reuz", 
wurde dei l itc*l "Knabin' de Sarre" 
("Madchen von der Saar”) von Rikardo 
Cash fŭr die Vinilkosmo-Kompilation 
ŭbersetzt. 

Eine CD mit nur diesem Titel auf 
Esperanto wurde von Lola La- 
bel/Gwenn Kiwi mit einer Auflage von 
500 Stŭck herausgebracht und zu Wer- 
bezwecken vertrieben. 


SjC^V^ŬrvvO 27 


Foto: Claude Servat 





Kontakto: 

p/a Rĉseau Rock et Regions 
17 rue delaPerdrbc 
FR-57100TIIIONVILLE 
Francio/France/Francia/Frankreich 

TeL/faks +33 82.54.43.95 

Kiel ne indikas la nomo, Tutti 
Futti venas de Loranio (nord-orienta 
Francio). Jo de ĉiam interesiĝis pri 
lingvoj, estanta li mem trilingva depost 
pleja junaĝo en la francika (ĝermana 
lingvo simila al la luksemburga), la 
franca, kaj la germana. La Tutti Futti-a 
kantaro konsistas do el poeziaj tekstoj 
en malsamaj lingvoj - minoritatigitaj, 
maloftaj, naciaj, kaj eĉ universala (es- 
peranto). 

Tutti Futti estas ekzempla bando 
de la eŭropa kulturo. 

Ekde la komenco, Jo Nousse 
(kantado.gitaro) kaj PatrickBen Bachir 
(gitaro, ĥoro) kunlaboras. Pluraj aliaj 
muzikistoj preterumis la grupan vivon 
ĝis la aktuala konsisto kun Bob Bauer 
(basgitaro) kaj I)an llaurogne (drumo, 
ĥoro). 

La lingva diverseco donas al tiu 
ĉi eŭropa rokmuziko multoblajn kolor- 
nuancojn - oni povus nomi ĝin preskaŭ 
«kosmopolita roko», kie la teksta poezio 
samkorpaskun la muziko. 

En 19H7Tutti Futti kunproduktis 
dukantan diskon kun «Reebon» kaj 
«Arc-en-ciel» iĉielarkol (kunprod. Ape- 
ro/Tutti Futti). En 1989, jen ilia unua 
partopreno ĉe kompilaĵo, kun «Tontex- 
te/Textone» (kunprod. EMI/SR). F.n 
1991 iĝis dua kompilajo, Lorraine d'en 
fer ILoranio en fera infero}, produktita 
de Studio Amper, kun la kanto «Mous- 
saawat». En 1992 sekvis tria kompilajo, 
Mnsek auni grenzen IMuziko sen limoj), 
produktitade Schnoog. 

Finfineen 1993Tutti Futti mem- 
produktis per 3R (Rok-Reto kaj Re- 
gionoj) sian unuan albumon, Trans- 
Eurock-Express. La samnoma kanto, 
kies esperanta versio estas tradukita de 
R. Cash, troviĝas en Vinilkosmo- 
Kompil’. 


— ENGLISH - 

As their name doesn’t show, Tut- 
ti Futti comes from the Lorraine 
(north-eastern France). Jo’s always 
been interested in languages, being 
trilingual himself since voungest child- 
hood in Francique (a Germanic lan- 
guage, similar to Luxemburgish), 
French, and German. Tutti Futti s re- 
pertory is made up of poetic texts in 
various languages - minoritized, rare, 
national, and even universal (Esperan- 
to). 

Tutti Futti is the living exemple 
of a band of European culture. 

From the beginning, Jo Nousse 
(song, guitar) and Patrick Ben Bacliir 
(guitar, vocals) have worked together. 
Several musicians have crossed the 
band’s life until its present formation 
with Bob Bauer (bass) and Dan iiau- 
rognĉ (drums, vocals). 

The language diversity gives 
their European rock nuances of multi- 
ple colors - it could almost be called 
«Cosmopolitan Rock», with the poetry 
of the words forming a single body with 
the music. 

In 1987 Tutti Futti coproduced a 
maxi-single with two titles: «Reebon» 
and «Arc-en-ciel» |Rainbow| (Ape- 
ro/Tutti). In 1989, they hacl their first 
participation in a compilation, vvith 
«I ontexte/Textbne» (coprod. EMI/SR). 
In 1991, a second compilation was 
released by Studio Amper, Lorraine 
d'en fer, with the title «Moussaawat». In 
1992, a third compilation was released 
by Schnoog: Musek ouni grenzen |Mu- 
sic without Borders). 

Finally, in 1993 with its own label 
3R (Rĉseau Rock et Rĉgions |Rock and 
Regions Network|), Tutti Futti released 
its first album, Trans-Eurock Express. 
The song of the same name, whose Es- 
peranto version was translated by R. 
C.ash, appears in Vinilkosmo-Kompil'. 


- FRANQ\IS - 

Comme leur nom ne le laisse pas 
supposer, les Tutti Futti viennent de 
Lorraine (nord-est de la France). Jo 
s’est toujours interessĉ aux langues, 
etant trilingue lui-meme depuis le plus 
jeune age (francique, fran<;ais et alle- 
mand). Le repertoire de Tutti Futti est 
fourni de textes poetiques en differentes 
langues minorisees, rares, nationales, et 
meme universelle (1’esperanto). 

Tutti est un groupe de 1’Europe 
culturelle par excellence. 

Depuis le dĉbut, Jo Nousse 
(chant, guitare) et Patrick Ben Bachir 
(guitare, choeurs) travaillent ensemble. 
Plusieurs musiciens ont traversĉ la vie 
du groupe jusqu’ŭ la formation actuelle: 
Bob Bauer (basse) et Dan llaurogne 
(batterie.choeurs). 

La diversite des langues donne a 
ce rock europeen des couleurs k multi- 
ples nuances - on pourrait parler 
presque de «Rock Cosmopolite», avec la 
poesie des textes faisant corps avec la 
musique. 

En 1987, Tutti Futti coproduit un 
maxi 45 tours deux titres «Reebon» et 
«Arc-en-ciel» (coprod. Apero/Tutti). En 
1989, c’est leur premiere participalionŭ 
une compilation, avec «Tontex- 
te/Textone» (coprod EMI/SR). En 1991, 
une deuxieme compilation est produite 
par le Studio Amper, Lorraine d'en fer, 
avec le titre «Moussaawat». En 1992, 
une troisieme compilation est produite 
par Schnoog: Musek Ouni Grenzen. 

Enfin en 1993, Tutti Futti auto- 
produit avec 3R (Reseau Rock et 
Rĉgions) son premier album, Trans- 
Eurock Express, qui sera egalement le 
titre en esperanto sur Vinilkosmo- 
Kompil', dont la traduction est de R. 
Cash. 






- ESPANOL - 

A pesar de que el nombre no lo 
sugiere, Tutti Futti procede de la 
region de Lorena (Nororiente frances). 
Jo Nousse desde siempre se sinlio 
atraido por las lenguas, no en vano 
desde joven era trilingŭe al saber 
francico (idioma germanico parecido al 
luxemburgues) frances y alemdn. 
Textos poeticos en distintos idiomas 
(minoritarios, raros, estatales e incluso 
el internacional, esperanto) conforman 
su repertorio. En este sentido Tutti 
Futti constituye un magnifico ejemplo 
dentro de la cultura europea. 

Desde sus inicios jo Nousse (voz 
y guitarra) y Patrick Ben Bachir 
(guitarra y coros) han trabajado juntos. 
Numerosos mŭsicos han hecho 
esporŭdicas colaboraciones hasta la 
formaciĉn actual de la banda con Bob 
Bauer (bajo) y Dan Haurognĉ (bateria 
ycoros). 

La diversidad lingŭistica dota a 
este grupo de mŭltiples matices 
cromaticos, practicamente se les 
podria llamar rock cosmopolita, donde 
la poesfa de sus letras hace cuerpo sin 
dificultad con la mŭsica. 

En 1987 coprodujeron un single 
con las canciones "Reebon" y 
"Arc-en-Ciel" (Arcoiris), coproduccion 
Apero/Tutti. 

En 1989 tiene lugar su primera cola- 
boraciŭn en un recopilatorio con 
"Tontexte/Textone" (coprod. EMI/SR). 
En 1991 segundo recopilatorio, 
Lorraine d'en Fer, producida por 
Studio Amper, con la canciŭn 
"Moussawat". En 1992, el tercero, 
Musek ouni grenzen (Mŭsica sin 
fronteras), producido por Schnoog. 

A finales de 1993 Tutti Futti 
autoprodujo con 3R su primer album, 
Trans- Eurock-Express. I.a cancion del 
mismo nombre traducida al esperanto 
por Rikardo Cash, aparece en el 
recopilatorio Vinilkosmo. 


- DEUTSCH- 

Wie ihr Name nicht vermuten 
laRt, kommen Tutti Futti aus Lothrin- 
gen (Nordosten von Frankreich). Jo 
Nousse hat sich schon immer fŭr 
Sprachen interessiert, da er selber von 
jungauf dreisprachig ist (lolhringische 
Mundart "francique", Franzosisch und 
Deutsch). Das Repertoire von Tutti 
Futti besteht aus poetischen Texten in 
verschiedenen Minderheitssprachen, 
die selten, national oder gar universell 
sind (Esperanto). 

Tutti ist eine Gruppe des 
kulturellen Europa par excellence. 

Von Anfang an arbeiten Jo 
Nousse (Gesang, Gitarre) und Patrick 


Ben Bachir (Gitarre und Hintergrund- 
gesang) zusammen. Mehrere Musiker 
haben das l.eben der Gruppe 
durchlaufen, bis zur heutigen 
Besetzung: Bob Bauer (BaR) und Dan 
Ilaurognĉ (Schlagzeug, Hintergrund- 
gesang). 

Die Vielfalt der Sprachen gibt 
diesem europaischen Rock eine Far- 
bung mit vielen Nuancen - man konnte 
beinahe von Kosmopolit-Rock spre- 
chen, wobei die Poesie der Texte eine 
Einheit mit der Musik bildet. 

1987 co-produziert Tutti Futti 
eine Maxi-Single mit zwei Titeln: 
"Reebon" und "Arc-en-ciel" (Co-Pro- 
duktion Apero/Tutti). 1989 findet ihre 
erste Teilnahme an einer Kompilation 


statt: "Tontexte/Textone" (Co-Produk- 
tion EMI/SR). 1991 die zweite Kom- 
pilation, produziert durch das Studio 
Amper, Ijjrraine den Fer", mit dem 
Titel "Moussaawat". 1992 die dritte 
Kompilation, produziert durch Schnoog: 
"Musek Ouni Orenzen". 

SchlieSlich produzieren Tutti 
Futti 1993 selber in Zusammenarbeit 
mit 3R (Rĉseau Rock et Regions) ihr 
erstes Albunt: "Trans-Eurock Express ", 
was auch der Esperanto-Titel auf der 
Vinilkosmo-KompiT ist, den Rikardo 
Cash ŭbersetzt hat. 


29 



Foto: Denis Jeannet 




15. La AZondanoj 


Kontakto: 

p/a Carsten KINDERM ANN 
StuttgarterPlatz 1A 
DE-10627BERLIN 
Germanio/Germany/ 
Allemagne/Alemania/Deutschland 

Tiu ĉi bando ŝvebadis super niaj 
kapoj jam en 1985. La junaj Mondanoj 
ludis ekskluzive antaŭ esperantistaj 
junularaj publikoj, kiuj rapide ilin adop- 
tis, tiom energia estis ilia ludado. Ili 
nomis sin hiphopa bando kies misio en 
la universo estis delirigi la junajn esper- 
antistojn. 

Somere de 1985 il eksplodigis la 
scenejon dum la IJK en Schloss 
Eringerfeld (Germanio). 

En 1985 ili celis registri albumon, 
sed tuj en la studio tiu projekto forfalis 
- nur unu kanto estis registrita: ĝi estas 
la ununura de la bando, kaj ja temas pri 
«Muskola belulino», kiu prezentiĝas en 
la kompilaĵo. 

En 1986 ili partoprenis la Es- 
peranto-Kulturan Festivalon en Pa- 
rizo. Kaj en 1987, post la koncerto en 
Krakovo (Polio) dum la IJK, la bando 
decidis ĉesi, lasante siajn faninojn 
senesperaj. 

Carsten Kindermann (basgitaro, 
kantado), Tom Stockmann (gitaro, kan- 
tado), Marcus Wesche (drumo, kanta- 
do), kaj Aaron Koenig (ĉefkantado, gi- 
taro), malaperis postlasinte nenion 
krom kelkaj fulme eksplodaj koncertoj. 
Rapidege kreiĝis mito pri ilia daŭreta 
kariero en la Esperanto-Movado. 

Estisabsolutahazardokiu ebligis 
la malkovron de la ununura kaj ĝis nun 
ne eldonita registraĵo de La Mondanoj, 
je la plej granda feliĉo de iliaj gefanoj, 
kiuj ekde nun povos senĝene deliri. 


- ENGLISH - 

This band already floated above 
our heads in 1985. The young Mon- 
danoj played exclusively for the Es- 
peranto youth public, vvhich quickly 
adopted them because of their energe- 
tic music. They qualified themselves as 
a hip-hop band whose mission in the 
universe was to make the young Espe- 
rantists rave. 

In the summer of 1985 they set 
the stage on fire during the Internatio- 
nal Youth Congress in Schloss Eringer- 
feld, Germany. 

In 1985 they intended recording 
an album, but once in the studio this 
project was dropped - only a single title 
was recorded, which remains the 
bands only recorded song: «Muskola 
belulino» (Body-Building Beauty}, 
which appears in the compilation. 

In 1986 they took part in the Es- 
peranto Culture Festival in Paris. And 
in 1987, after the concert in Krakdw, 
Poland, during the Youth Congress, the 
band decided to break up, leaving their 
girl fans desperate. 

Carsten Kindermann (bass, song), 
Tom Stockmann (guitar, song), Marcus 
Wesche (drums, song), and Aaron 
Koenig (lead singer, guitar), vanished 
without leaving a trace except for their 
dynamite concerts. A myth was quickly 
built up around their fleeting career in 
the Esperanto Movement. 

It was absolute chance that al- 
lowed the rediscovery of La Mondanojs 
one and only and hitherto unreleased 
recording, to the great joy of their fans 
who may now rave in peace! 


- FRANQ\IS - 

Ce groupe planait au-dessus de 
nos tetes dĉj^ en 1985. Les jeunes de La 
Mondanoj {Les mondiaux} n’ont joue 
que devant un public esperantiste jeune 
qui les a vite adoptĉs, tant leur entrain 
etait energique. Ils se qualifiaient de 
groupe hip-hop qui s’etait donne pour 
mission de faire dĉlirer les jeunes 
esperantophones. 

En ĉtĉ 1985, ils firent voler les 
planches de la scene pendant le Con- 
grĉs International des Jeunes Espĉ- 
rantistes de Tejo a Schloss Eringerfeld 
en Allemagne. 

En 1985, ils entrĉrent en studio 
dansl’intentiond’enregistrerun album, 
mais le projet resta en plan - un seul 
titre fŭt enregistrĉ: c’est le seul du 
groupe, et il s’agit du titre «Muskola 
belulino» {Beautĉ buildĉ}, qui figure sur 
la compilation. 

En 1986, ils participerentau Fes- 
tival Culturel d’Fspĉranto a Paris. Et 

en 1987, aprĉs le concert de Krakdw 
(Pologne) pendant 1’IJK, le groupe 
dĉcida d’arreter, laissant leurs fanes 
desesperees. 

Carsten Kindermann (basse, 
chant), Tom Stockmann (guitare, 
chant), Marcus Wesche (batterie, 
chant), et Aaron Koenig (chant princi- 
pal, guitare), disparurent sans rien lais- 
ser a part quelques concerts fulgurents. 
Tres vite, il se crea un mythe autour de 
leur carriere ephemĉre dans le mouve- 
ment esperantophone. 

C’est vraiement le hasard qui 
permit la ddcouverte de l’unique titre 
jusqu’ici inddit de La Mondanoj au 
grand bonheur de leurs fans qui pour- 
ront delirer desormais en paix! 






ESPANOL - - DEUTSCH 


Estos jovenes de La Mondanoj 
"los mundiales" ya sobrevolaban nues- 
tras cabezas alla por 1985. Tocaban ex- 
clusivamente ante pŭblico esperan- 
tista, que rapidamente les adopto ante 
la energia de sus actuaciones. Se auto- 
colocaron la etiqueta de banda "hip- 
hop" cuya mision era hacer delirar a los 
jŭvenes esperant istas. 

En veranode 1985 reventaronel 
escenario durante la celebraciŭn de IJK 
en Schloss Eringerfeld (Alemania). 

En 1985 entraron al estudio con 
la intencion de grabar un album, pero el 
proyecto no saliŭ adelante y tan sĉlo 
grabaron una cancion, se trata de 
"Muskola Belulin"’ (La guapa fornida) 
que figura en este recopilatorio. 

F.n 1986 participaron en el Fes- 
tivalCulturalde Esperantoen Parfs. 

Su ŭltima actuacion tuvo lugar en IJK 
de Cracovia, ante la desesperacion de 
sus dcsconsoladasfans. 

Carsten Kinterman (bajo y voz), Tom 
Stockmnn (guitarra y voz), Marcus 
Wesclie (hateria y voz) y Aaron Koenig 
(voz principal y guitarra) desa- 
parecicron dc la escena sin dejar mas 
recucrdo quc el de sus explosivos 
conclcrtos Fn poco tiempo se con- 
virtieron cn un mito por su fugaz paso 
por cl tuovlmlentocsperantista. 

llna incia casualidad ha hecho 
posiblc <•! dcHculniinicnto de la ŭnica 
grabacion de la Mondanoj, para 
deieitc dc mih laie., quc por fin podran 
delirai sln llmlle 


Diese Gruppe schwebte schon 1985 uber 
unseren Kopfen. Die jungen "La Mondanoj" ("Die 
Weltburger") haben nur vor einem Esperanto- 
Publikum gespielt, das sie schncll ins Herz 
geschlossen hatte, so energiegeladen war ihr 
Auftreten. Sie bezeichneten sich selber als Hip- 
Hop-Gruppe, die sich als Ziel gesetzt hat, die jun- 
gen Esperantisten ins Delirium zu versetzen. 

Im Sommer 1985 brachten sie die 
Bŭhnenbretter zum Fliegen wahrend des IJK 
(WeltjiigcndkongrcK von TEJO) in SchloK 
Eringerfeld (Deutschland). 

1985 gingen sie ins Studio um ein Album 
aufzunehmen, aber das Projekt blieb ein Plan - nur 
ein einziger Titel vvurde aufgenommen: es ist der 
einzige der Gruppe und es handelt sich um 
"Muskola Belulin”' ("Muskulose Schonheit"), 
welcher sich auf der Kompilation befindet. 

1986 nahmen sie am Festival Culturel 
d’Esperanto in Paris teil. Nach dem Konzert von 
Krakau (Polen) wahrend des IJK beschlieKt die 
Gruppe aufzuhoren, ihre Fans in Verzweiflung 
zurŭcklassend. 

Carsten Kindermann am BaK und Gesang, 
Tom Stockmann an der Gitarre und Gesang, Mar- 
cus Wesche am Schlagzeug und Gesang und 
Aaron Koenig als Lead-Sŭnger und Gitarrist sind 
verschvvundenohne etwas zurŭck zu lassen, auKer 
einigen blitzartig explosiven Konzerten. Sehr 
schnell entstand ein Mythos um ihre verganglichc 
Karriere in der Esperanto-Bewegung. 

Nur einZufall hat die Entdeckungdes einzi- 
gen und unveroffentlichten Titels der Mondanoj 
ermoglicht, zur groKen Freude ihrer Fans, dic fot 
tan in Friedenim Deliriumverbleibenkonnen! 





sojo : SACCO 10 rue Gazagne 31300 Tc 



FAME-Fondaĵo 


Kun helpo kaj subteno de 


Junulara Youth 


FOUNDATION 

F O N D A ĵ O 


Jeunesse Jugend 


★ eduka fondaĵo "carson
Internet Archive Audio

Featured

Top

Images

Featured

Top

Software

Featured

Top

Texts

Featured

Top

Video

Featured

Top

Mobile Apps

Browser Extensions

Archive-It Subscription

Save Page Now

Full text of "RokGazet’ - Numero 07, Kompil Volumo 1 (1995)"

See other formats
